II KK 100/26Odmowa wstrzymania wykonania wyroku karnego 5

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego P.S. o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie, utrzymanego w mocy przez Sąd Apelacyjny w Lublinie, skazującego go na łączną karę 15 lat pozbawienia wolności za przestępstwa z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. w zb. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz z art. 245 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Wniosek o wstrzymanie został złożony w związku z wniesioną kasacją obrońcy, która zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., odmówił wstrzymania wykonania orzeczenia. W uzasadnieniu wskazano, że wstrzymanie jest nadzwyczajnym środkiem, który może być zastosowany jedynie w przypadku wykazania wysokiego prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz realnej groźby wystąpienia nieodwracalnych skutków. Sąd stwierdził, że analiza akt sprawy i zarzutów kasacyjnych nie wykazała zaistnienia przesłanek do wstrzymania. Podkreślono, że merytoryczne badanie wpływu uchybień na treść wyroku jest możliwe jedynie na etapie pełnego rozpoznania skargi, a surowość sankcji czy izolacja penitencjarna nie stanowią samoistnych podstaw do odstępstwa od bezzwłocznego wykonania prawomocnego orzeczenia. Postanowienie to ma charakter wpadkowy i nie przesądza o ostatecznej ocenie zasadności kasacji.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający