II Ka 428/26Utrzymanie wyroku za uszkodzenie drzwi w kamienicy

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelacje wniesione przez oskarżonego oraz jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie, który skazał oskarżonego O. J. za uszkodzenie drzwi wejściowych do klatki schodowej z art. 288 § 1 k.k. Apelujący kwestionowali przede wszystkim prawidłowość ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, wskazując na dowolną ocenę dowodów, w tym nagrania z monitoringu, zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego. Podnoszono również zarzuty obrazy przepisów postępowania oraz rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Sąd Okręgowy, analizując zarzuty, stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, który obejmował nie tylko nagranie z monitoringu, ale również zeznania świadków, opinię biegłego oraz dowody dotyczące stanu technicznego drzwi. Sąd odwoławczy uznał, że nagranie, mimo braku możliwości precyzyjnego pomiaru siły, pozwoliło na ustalenie sposobu zachowania oskarżonego i dynamiki jego działania, co w połączeniu z innymi dowodami, w tym zeznaniami świadków słyszących trzask, uzasadniało przyjęcie, że oskarżony szarpnął drzwiami mocno, powodując ich uszkodzenie. Sąd odrzucił argumentację dotyczącą złego stanu technicznego drzwi jako wyłączającego odpowiedzialność, podkreślając, że stan techniczny może wpływać na przewidywalność skutku, ale nie zwalnia sprawcy z odpowiedzialności za uszkodzenie wynikające z nadmiernej siły. Umyślność działania została wywiedziona z konkretnego sposobu zachowania oskarżonego, a nie jedynie z faktu powstania szkody. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia zasady domniemania niewinności ani dowolnej oceny zeznań świadków pozostających w konflikcie z oskarżonym, wskazując, że ocena dowodów musi być wszechstronna i uwzględniać całokształt materiału. Wnioski apelacyjne uznano za niezasadne, a wyrok sądu pierwszej instancji utrzymano w mocy. Zasądzono również koszty postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający