Orzeczenie · 2025-06-27

II Ka 324/25

Sąd
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Miejsce
Siedlce
Data
2025-06-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości i porządkowi publicznemuNiskaokręgowy
art. 244 kkapelacjaocena dowodówwiarygodność zeznańustalenia faktycznepostępowanie karnesąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego A. D. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 25 marca 2025 r. (sygn. akt II K 476/24), utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Oskarżony został skazany z art. 244 Kodeksu karnego. Obrońca w apelacji zarzucił obrazę przepisów postępowania (art. 7 i 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów, w tym zeznań policjantów co do możliwości rozpoznania oskarżonego z odległości 350 metrów oraz pominięcie dowodu z oględzin miejsca zdarzenia. Zarzucono również błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na bezpodstawnym przyjęciu sprawstwa oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Podkreślono, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a wersja obrony, zgodnie z którą samochodem kierował świadek A. J., była wątpliwa i nie znalazła potwierdzenia w wiarygodnych dowodach. Sąd odwoławczy wskazał na konsekwencję zeznań funkcjonariuszy Policji M. Ś. i P. M. (2), brak konfliktu z oskarżonym oraz na sprzeczności w wyjaśnieniach oskarżonego i świadka A. J. w porównaniu do zeznań policjantów i innych dowodów. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu. W konsekwencji, apelacja została oddalona, a zaskarżony wyrok utrzymany w mocy. Od oskarżonego zasądzono 200 złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie zasady swobodnej oceny dowodów i konieczności oceny materiału dowodowego w całości, a także oceny wiarygodności zeznań świadków w kontekście innych dowodów.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i rutynowej kontroli instancyjnej orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zeznania funkcjonariuszy Policji, którzy dokonali rozpoznania sprawcy z dużej odległości, mogą stanowić wystarczającą podstawę do skazania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli są konsekwentne i brak jest wiarygodnych dowodów przeciwnych, a sąd oceni je całościowo.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że nawet jeśli odległość była znaczna, zeznania policjantów były konsekwentne i brak było podstaw do ich kwestionowania, zwłaszcza w kontekście braku dowodów potwierdzających alternatywną wersję wydarzeń przedstawianą przez obronę.

Czy pominięcie dowodu z oględzin miejsca zdarzenia, mającego na celu weryfikację możliwości rozpoznania sprawcy, stanowi obrazę przepisów postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli inne dowody jednoznacznie wskazują na sprawstwo oskarżonego i wersja obrony jest wątpliwa.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że oględziny miejsca zdarzenia nie były konieczne, ponieważ inne dowody, w tym zeznania policjantów i analiza okoliczności, jednoznacznie przemawiały za sprawstwem oskarżonego, a wersja obrony była sprzeczna z zasadami doświadczenia życiowego.

Czy sąd odwoławczy powinien uwzględnić zarzuty dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych, jeśli wersja przedstawiona przez obronę jest wątpliwa i nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, a wersja obrony jest sprzeczna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, a forsowana przez obronę wersja wydarzeń była wątpliwa i nie zasługiwała na uwzględnienie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. D.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (8)

Główne

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.

k.k. art. 244

Kodeks karny

Czyn przypisany oskarżonemu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego.

u.o.w.s.k. art. 2 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do ustalenia wysokości kosztów sądowych.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym art. § 1

Podstawa do ustalenia wysokości wydatków Skarbu Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Konsekwencja i wiarygodność zeznań funkcjonariuszy Policji. • Wątpliwość i sprzeczność z zasadami doświadczenia życiowego wersji wydarzeń przedstawianej przez obronę. • Brak wystarczających dowodów na poparcie zarzutów apelacji. • Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 i 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. • Niemożność rozpoznania oskarżonego z odległości 350 metrów. • Konieczność przeprowadzenia oględzin miejsca zdarzenia.

Godne uwagi sformułowania

forsowana przez obronę wersja wydarzeń była w wysokim stopniu wątpliwa i na uwzględnienie nie zasługiwała, bowiem nie uzyskała swego potwierdzenia w wiarygodnym materiale dowodowym, jak również była sprzeczna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. • Sąd ma obowiązek oceniać materiał dowodowy na podstawie jego całokształtu, a nie jedynie fragmentów, przemawiających na korzyść bądź niekorzyść oskarżonego, co wynika z zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w art. 7 k.p.k. • Omyłka w szacowanej odległości pomiędzy funkcjonariuszami a skręcającym na teren posesji oskarżonym, nie jest nieścisłością, która podważałaby wartość dowodową ich zeznań. • to wątpliwości Sądu, jako organu orzekającego, a nie subiektywne stanowisko strony, przemawiają za zastosowaniem zasady, wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k.

Skład orzekający

Agnieszka Karłowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady swobodnej oceny dowodów i konieczności oceny materiału dowodowego w całości, a także oceny wiarygodności zeznań świadków w kontekście innych dowodów."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i rutynowej kontroli instancyjnej orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowa sprawa apelacyjna w postępowaniu karnym, gdzie sąd odwoławczy utrzymuje w mocy wyrok sądu pierwszej instancji po analizie zarzutów obrony. Brak tu nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst