II K 890/15

Sąd Rejonowy w Grudziądzu, w składzie sędzia Piotr Gensikowski, rozpoznał sprawę karną przeciwko S. B., który został oskarżony o nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W dniu 8 lipca 2015 roku, podczas manewru cofania, oskarżony nie zachował szczególnej ostrożności i potrącił pieszą B. S., która znajdowała się na jezdni bezpośrednio za pojazdem. W wyniku potrącenia piesza doznała obrażeń ciała, w tym złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej z przemieszczeniem odłamów oraz stłuczenia bioder, co spowodowało naruszenie czynności ciała na okres powyżej 7 dni. Sąd, oceniając materiał dowodowy, uznał, że oskarżony popełnił czyn kwalifikowany jako występek z art. 177 § 1 k.k. Jednakże, biorąc pod uwagę, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie były znaczne, a okoliczności popełnienia nie budziły wątpliwości, sąd na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne wobec podejrzanego na okres jednego roku próby. Dodatkowo, na podstawie art. 67 § 3 k.k., sąd nałożył na podejrzanego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej B. S. określonej kwoty. Sąd zasądził również od podejrzanego na rzecz Skarbu Państwa opłatę i wydatki postępowania. Uzasadnienie wyroku zostało ograniczone do rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia szkody, zgodnie z art. 423 § 1a KPK. Sąd szczegółowo omówił zmianę charakteru prawnego obowiązku naprawienia szkody od 1 lipca 2015 roku, wskazując, że stał się on środkiem kompensacyjnym, a nie typowym obowiązkiem probacyjnym, co uzasadnia brak zastosowania art. 74 § 1 k.k. w zakresie wyznaczania terminu wykonania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający