II K 138/26

Sąd rozpatrywał sprawę J.P., który kierował samochodem w dniu 16 lutego 2026 roku, mimo że jego uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A i B zostały cofnięte decyzją Starosty z dnia 05 września 2025 roku z powodu niepoddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Oskarżony został zatrzymany do kontroli drogowej po przekroczeniu prędkości. W trakcie kontroli stwierdzono brak uprawnień. J.P. tłumaczył swoją jazdę koniecznością nakarmienia zwierząt na działce w związku z dużym mrozem i brakiem innej możliwości. Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa z art. 180a kk. Jednakże, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności, w tym fakt, że oskarżony nie był karany, cieszy się dobrą opinią, prowadzi ustabilizowane życie, aktywnie działa społecznie na rzecz ochrony środowiska, a także motywację związaną z opieką nad zwierzętami, sąd uznał winę oskarżonego za nieznaczną, a stopień społecznej szkodliwości czynu za nieznaczny. Sąd podkreślił, że naruszenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym miało charakter głównie formalny, a oskarżony żałuje swojego czynu. W związku z tym, na podstawie art. 67 § 3 kk, sąd warunkowo umorzył postępowanie na okres próby. Orzeczono roczny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jako realnie odczuwalną dolegliwość oraz świadczenie pieniężne w wysokości 2500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, aby zadośćuczynić społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Koszty procesu obciążyły oskarżonego.

Zagadnienia prawne (2)