Orzeczenie · 2024-07-12

II GSK 2317/23

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-07-12
NSAAdministracyjneWysokansa
dozór pojazduzwrot wydatkówwynagrodzenie za dozórpostępowanie egzekucyjnepostępowanie administracyjneskarga kasacyjnaNSAWSASKOprawo procesowe

Sprawa dotyczyła wniosku o zwrot wydatków związanych z dozorem oraz wynagrodzenia za dozór i usunięcie pojazdu. Starosta Zgierski postanowieniem z 12 kwietnia 2023 r. przyznał skarżącym 119 689,61 zł, odmawiając przyznania zwrotu w pozostałym zakresie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi (SKO) uchyliło odmowę Starosty i umorzyło postępowanie w tej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (WSA) uchylił postanowienie SKO. SKO wniosło skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie prawa materialnego i procesowego, w tym błędną wykładnię art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) oraz naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących odwołania i zasady reformationis in peius. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. NSA uznał zarzuty skargi kasacyjnej za niezasadne. W szczególności odrzucono zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. dotyczący uzasadnienia wyroku WSA. NSA stwierdził, że WSA prawidłowo zinterpretował przepisy k.p.a. i u.p.e.a., uznając, że SKO nie mogło umorzyć postępowania w części odmawiającej przyznania należności, gdyż naruszyło to zasadę reformationis in peius i prawo strony do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy. W konsekwencji NSA oddalił skargę kasacyjną SKO i zasądził od niego koszty postępowania na rzecz skarżących.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu, zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, zakaz reformationis in peius oraz dopuszczalność odwołania od części postanowienia.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dozorem pojazdu i zwrotem wydatków, ale jego zasady dotyczące postępowania administracyjnego mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie zwrotu wydatków związanych z dozorem oraz wynagrodzenia za dozór i usunięcie pojazdu jest postanowieniem niepodzielnym, co uniemożliwiałoby złożenie odwołania tylko co do części postanowienia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie nie jest niepodzielne w takim zakresie, a strona ma prawo odwołać się do części postanowienia, która odmawia przyznania należności.

Uzasadnienie

NSA uznał, że przepis art. 102 § 2 u.p.e.a. przewiduje dwa elementy należności dozorcy (zwrot wydatków i wynagrodzenie), które mogą być rozdzielone, a strona ma prawo kwestionować odmowę przyznania części należności. Umorzenie postępowania w tej części przez SKO naruszyło zasadę dwuinstancyjności i prawo strony do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Czy uchylenie przez WSA postanowienia SKO o umorzeniu postępowania w zakresie zwrotu wydatków za dozór pojazdu było zasadne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, uchylenie było zasadne.

Uzasadnienie

NSA uznał, że SKO, umarzając postępowanie w części odmawiającej przyznania należności, naruszyło zasadę reformationis in peius, pogarszając sytuację prawną strony i uniemożliwiając jej zakwestionowanie wysokości przyznanego wynagrodzenia.

Czy uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające i zgodne z art. 141 § 4 p.p.s.a.?

Odpowiedź sądu

Tak, uzasadnienie było wystarczające.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że uzasadnienie WSA zawierało wszystkie niezbędne elementy i pozwoliło na przeprowadzenie kontroli instancyjnej, a subiektywne niezadowolenie strony z oceny sądu nie stanowi podstawy do uwzględnienia zarzutu naruszenia tego przepisu.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi od wyroku WSA w Łodzi.

Przepisy (12)

Główne

u.p.e.a. art. 102 § § 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit c)

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 127 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 153

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 204 § pkt 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 14 § ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umorzenie postępowania przez SKO w części odmawiającej przyznania należności naruszyło zasadę dwuinstancyjności i prawo strony do merytorycznego rozpoznania sprawy. • SKO naruszyło zasadę reformationis in peius, pogarszając sytuację prawną strony skarżącej. • Postanowienie dotyczące zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu nie jest niepodzielne, co pozwala na odwołanie się tylko do części odmawiającej przyznania należności.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie. • Zarzuty naruszenia art. 102 § 2 u.p.e.a. poprzez błędną wykładnię. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2, art. 15 i art. 127 § 1 k.p.a.). • Zarzut naruszenia art. 141 § 4 w związku z art. 153 p.p.s.a. przez lakoniczne uzasadnienie wyroku WSA.

Godne uwagi sformułowania

Umorzenie postępowania ma miejsce wtedy, gdy wystąpi trwała i nieusuwalna przeszkoda w kontynuacji postępowania, a więc wówczas, gdy brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego. • Złożenie odwołania (zażalenia) ma ten skutek, że organ odwoławczy uzyskuje możliwość ponownego rozpatrzenia sprawy, w której zapadła decyzja organu I instancji. • Przez 'niekorzyść' w rozumieniu art. 139 k.p.a. należy rozumieć niekorzyść lub uszczerbek w materialnoprawnej sytuacji odwołującej się strony.

Skład orzekający

Andrzej Skoczylas

przewodniczący

Izabella Janson

sprawozdawca

Marcin Kamiński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu, zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, zakaz reformationis in peius oraz dopuszczalność odwołania od części postanowienia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dozorem pojazdu i zwrotem wydatków, ale jego zasady dotyczące postępowania administracyjnego mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, które są kluczowe dla prawników procesowych, a także praktycznych aspektów zwrotu kosztów związanych z dozorem pojazdów.

Czy organ odwoławczy może umorzyć postępowanie w sprawie zwrotu kosztów dozoru pojazdu?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst