II GSK 2044/22Cofnięcie uprawnień diagnosty niezgodność vin 6
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną G. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który utrzymał w mocy decyzję o cofnięciu skarżącemu uprawnień diagnosty. Powodem cofnięcia uprawnień było stwierdzenie przez Starostę Brodnickiego, a następnie potwierdzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i WSA, że diagnosta podczas badania technicznego motoroweru z dnia 15 czerwca 2012 r. wydał zaświadczenie z pozytywnym wynikiem, mimo niezgodności numeru VIN pojazdu z numerem widniejącym w dowodzie rejestracyjnym. Diagnosta zarzucił w skardze kasacyjnej naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 w zw. z ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, twierdząc, że przepis ten jest niezgodny z zasadą proporcjonalności wynikającą z Konstytucji RP, ponieważ nie przewiduje zróżnicowania sankcji w zależności od stopnia winy, charakteru czy skutków naruszenia. Zarzucił również naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 151 p.p.s.a., poprzez oddalenie skargi mimo wadliwego ustalenia stanu faktycznego i braku oceny wagi uchybienia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że przepis art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym ma charakter bezwzględnie obowiązujący i służy zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. Podkreślono, że Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 19 grudnia 2017 r. (sygn. akt P 16/16) uznał, że przepis ten nie narusza konstytucyjnych zasad państwa prawa i proporcjonalności, pod warunkiem jego ścisłego stosowania i wnikliwego badania każdej sprawy przez organy administracji. NSA stwierdził, że w niniejszej sprawie takie badanie zostało przeprowadzone, a niezgodność numeru VIN z dowodem rejestracyjnym stanowiła obiektywny stan rzeczy, który uzasadniał cofnięcie uprawnień. Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia zasady proporcjonalności, wskazując na utrwalone orzecznictwo NSA w tym zakresie. W konsekwencji, zarzut naruszenia przepisów postępowania również uznano za niezasadny, ponieważ był on ściśle powiązany z zarzutem materialnoprawnym, a ustalony stan faktyczny (niezgodność numerów) nie został skutecznie podważony.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie stosowania sankcji cofnięcia uprawnień diagnosty na gruncie art. 84 Prawa o ruchu drogowym, interpretacja zasady proporcjonalności w kontekście przepisów o charakterze bezwzględnie obowiązującym, znaczenie ścisłego przestrzegania przepisów dotyczących identyfikacji pojazdów.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji niezgodności numeru VIN z dowodem rejestracyjnym i interpretacji konkretnego przepisu Prawa o ruchu drogowym. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych rodzajów naruszeń lub innych sektorów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 Prawa o ruchu drogowym, przewidujący bezwzględne cofnięcie uprawnień diagnosty w przypadku stwierdzenia niezgodności badania technicznego z przepisami lub stanem faktycznym, narusza zasadę proporcjonalności wynikającą z art. 2 i 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez brak zróżnicowania sankcji w zależności od stopnia winy, charakteru i skutków naruszenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepis ten nie narusza zasady proporcjonalności. Jest to przepis bezwzględnie obowiązujący, mający na celu zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. Jego stosowanie jest zgodne z Konstytucją, pod warunkiem wnikliwego badania każdej sprawy.
Uzasadnienie
NSA uznał, że przepis art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym ma charakter bezwzględnie obowiązujący i służy zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego. Podkreślono, że Trybunał Konstytucyjny uznał ten przepis za zgodny z Konstytucją, pod warunkiem jego ścisłego stosowania i wnikliwego badania każdej sprawy. W realiach sprawy stwierdzona niezgodność numeru VIN z dowodem rejestracyjnym stanowiła obiektywny stan rzeczy uzasadniający cofnięcie uprawnień.
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył przepisy postępowania (art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a.) oddalając skargę, jeśli organy nie ustaliły wagi uchybienia diagnosty i nie oceniły, czy stanowiło ono podstawę do cofnięcia uprawnień na 5 lat?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia przepisów postępowania jest niezasadny, ponieważ był ściśle powiązany z zarzutem materialnoprawnym, a ustalony stan faktyczny (niezgodność numerów) nie został skutecznie podważony.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że zarzut procesowy był ściśle powiązany z zarzutem materialnoprawnym dotyczącym zasady proporcjonalności. Ponieważ zarzut materialnoprawny został uznany za nieuzasadniony, a ustalony stan faktyczny (niezgodność numerów) nie został skutecznie podważony, zarzut naruszenia przepisów postępowania również nie mógł zostać uwzględniony. Dodatkowo wskazano, że art. 107 § 3 k.p.a. dotyczy elementów decyzji, a nie ustaleń faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (12)
Główne
u.p.r.d. art. 84 § ust. 3 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
u.p.r.d. art. 84 § ust. 4
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
rozporządzenie art. 2 § ust. 1 pkt 1 lit. a
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach
rozporządzenie art. załącznik nr 1 § pkt 1.1. działu I
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach
rozporządzenie art. załącznik nr 1 § pkt 0.2 lit. c działu I
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 w zw. z ust. 4 u.p.r.d. w związku z niezgodnością z art. 2 i 31 ust. 3 Konstytucji RP (zasada proporcjonalności). • Naruszenie przepisów postępowania (art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a.) poprzez oddalenie skargi mimo wadliwego ustalenia stanu faktycznego i braku oceny wagi uchybienia.
Godne uwagi sformułowania
Diagnosta pełni funkcję publiczną, w związku z czym wymagana jest od niego szczególna, a nie tylko zwykła staranność w wykonywaniu swoich czynności oraz przestrzeganie obowiązujących w tym zakresie przepisów. • Przepis art. 84 ust. 3 u.p.r.d. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a jego celem jest odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. • Surowa sankcja przewidziana w art. 84 ust. 3 u.p.r.d. ma spełniać, poza represją, funkcję prewencyjną. • art. 84 ust. 3 p.r.d. musi być stosowany w sposób ścisły. Biorąc pod uwagę dotkliwe sankcje przewidziane przez ustawodawcę wobec diagnosty, któremu ma być wykazane naruszenie przepisów lub prowadzenie czynności kontrolnych z rażącym naruszeniem przyjętych zasad, konieczne jest niezwykle wnikliwe i staranne badanie każdej tego rodzaju sprawy przez organy administracji publicznej, z uwzględnieniem wszelkich jej okoliczności. • O delikcie skutkującym z mocy prawa cofnięciem uprawnień diagnosty, decyduje bowiem obiektywny stan rzeczy, jakim jest fakt poświadczenia przez diagnostę nieprawdy w okolicznościach wskazanych w przepisie art. 84 ust. 3 pkt 2 u.p.r.d. • Organ nie ma przy tym obowiązku badania, czy nieprawidłowości popełnione przy sporządzaniu są istotne czy też nie. Przepis art. 84 ust. 3 u.p.r.d. nie daje bowiem organowi prawa do miarkowania konsekwencji, co oznacza, że uchybienia o mniejszych skutkach są traktowane na równi z uchybieniami o dużym ciężarze gatunkowym.
Skład orzekający
Dorota Dąbek
sprawozdawca
Gabriela Jyż
przewodniczący
Grzegorz Dudar
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania sankcji cofnięcia uprawnień diagnosty na gruncie art. 84 Prawa o ruchu drogowym, interpretacja zasady proporcjonalności w kontekście przepisów o charakterze bezwzględnie obowiązującym, znaczenie ścisłego przestrzegania przepisów dotyczących identyfikacji pojazdów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji niezgodności numeru VIN z dowodem rejestracyjnym i interpretacji konkretnego przepisu Prawa o ruchu drogowym. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych rodzajów naruszeń lub innych sektorów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu bezpieczeństwa ruchu drogowego i odpowiedzialności diagnostów. Choć prawnie skomplikowana, pokazuje, jak drobne niezgodności mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zawodowych, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców.
“Diagnosta stracił uprawnienia przez niezgodność VIN. Czy prawo jest zbyt surowe?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.