II GSK 1683/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną S.G. od wyroku WSA w Łodzi, który utrzymał w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu nieważności decyzji starosty z 2018 r. dotyczącej rejestracji pojazdu. Starosta zarejestrował pojazd marki M. z numerem nadwozia [...], mimo że skarżący przedstawił dokumenty wskazujące na zwiększenie dopuszczalnej masy całkowitej z 4600 kg do 5500 kg, co było wynikiem zmian konstrukcyjnych dokonanych przez skarżącego. Organ I instancji uznał, że pojazd został zarejestrowany pomimo dokonania zmian konstrukcyjnych, na które nie wyraził zgody producent. SKO stwierdziło nieważność decyzji starosty z powodu rażącego naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa o ruchu drogowym i § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa, ponieważ do wniosku o rejestrację nie dołączono oświadczenia producenta lub jego przedstawiciela o homologacji zgodnie z wnioskowanymi danymi technicznymi. WSA w Łodzi oddalił skargę, podzielając stanowisko SKO. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty naruszenia prawa procesowego (art. 133 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a.) nie są uzasadnione. Sąd podkreślił, że wyrok został wydany na podstawie akt sprawy, a uzasadnienie spełnia wymogi kontroli instancyjnej. W odniesieniu do prawa materialnego, NSA potwierdził, że zmiana dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu bez zgody producenta stanowi rażące naruszenie prawa, ponieważ jest to istotna zmiana wpływająca na bezpieczeństwo. Sąd wyjaśnił, że skarżący nie może być uznany za producenta pojazdu, a jedynie za podmiot dokonujący zmian konstrukcyjnych. Producentem pojazdu pozostaje M., co wynika z numeru VIN i dokumentacji. W związku z tym, stwierdzenie nieważności decyzji było zasadne.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający