Orzeczenie · 2024-09-12

II GSK 142/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2024-09-12

NSAAdministracyjneWysokansa

prawo miejscowepostępowanie administracyjnezezwolenie na sprzedaż alkoholunieważność aktuwzruszalność decyzjiNSAProkuratoruchwały rady gminyGKRPA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę prokuratora na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (GKRPA) z dnia 1 lipca 2020 r., które pozytywnie zaopiniowało wniosek o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Prokurator podniósł, że uchwały Rady Gminy, na podstawie których wydano opinię GKRPA, zostały później stwierdzone nieważnością przez WSA (wyroki z 25 listopada 2021 r. i 3 grudnia 2021 r.). Prokurator argumentował, że skoro podstawowe uchwały były nieważne, to opinia GKRPA również powinna zostać uznana za nieważną, powołując się na skutek ex tunc stwierdzenia nieważności. WSA w Krakowie oddalił skargę prokuratora, uznając, że stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie powoduje automatycznie nieważności rozstrzygnięcia administracyjnego wydanego na jego podstawie. Sąd I instancji podkreślił, że art. 147 § 2 PPSA stanowi o 'wzruszalności' rozstrzygnięć indywidualnych, a nie ich nieważności, i że należy stosować ściśle przepisy k.p.a. dotyczące wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podzielił stanowisko WSA. Sąd kasacyjny wskazał, że art. 147 § 2 PPSA reguluje zasady wpływu wyeliminowania aktów prawnych z obrotu na indywidualne rozstrzygnięcia, przewidując ich wzruszalność w trybie postępowania administracyjnego lub szczególnym, a nie automatyczną nieważność. NSA odwołał się do swojej wcześniejszej uchwały (I OPS 2/12), która wyjaśniała różnicę między sankcją nieważności a sankcją wzruszalności w postępowaniu administracyjnym. Sąd podkreślił, że stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie jest równoznaczne z jego 'uchyleniem lub zmianą' w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 KPA, co mogłoby prowadzić do wznowienia postępowania, ale nie do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 KPA. NSA uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej nie były zasadne, ponieważ błędnie interpretowały pojęcie 'wzruszenia' z art. 147 § 2 PPSA i nie uwzględniały odrębności trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja art. 147 § 2 PPSA w kontekście wpływu stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego na rozstrzygnięcia indywidualne.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy akt prawa miejscowego, będący podstawą rozstrzygnięcia administracyjnego, został później uznany za nieważny.

Zagadnienia prawne (2)

Czy stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego przez sąd administracyjny powoduje automatycznie nieważność rozstrzygnięć administracyjnych wydanych na jego podstawie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie powoduje automatycznie nieważności rozstrzygnięć administracyjnych wydanych na jego podstawie. Rozstrzygnięcia te podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym lub szczególnym.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że art. 147 § 2 PPSA stanowi o 'wzruszalności' rozstrzygnięć indywidualnych, a nie ich nieważności. Wskazał na odrębność trybów stwierdzenia nieważności (art. 156 KPA) i wznowienia postępowania (art. 145 KPA), które mają różne konsekwencje prawne. Stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie jest równoznaczne z jego uchyleniem lub zmianą w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 KPA.

Jak należy interpretować pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 PPSA w kontekście stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 PPSA należy interpretować wąsko, jako możliwość zmiany lub uchylenia rozstrzygnięcia w trybie postępowania administracyjnego lub szczególnego (np. wznowienia postępowania), a nie jako możliwość stwierdzenia jego nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 KPA.

Uzasadnienie

NSA uznał, że racjonalny ustawodawca, posługując się pojęciem 'wzruszenia', uwzględnił różnice między wadami powodującymi nieważność a wadami postępowania. Stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 KPA, lecz może stanowić przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 KPA.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną Prokuratora Okręgowego w Krakowie od wyroku WSA w Krakowie.

Przepisy (11)

Główne

p.p.s.a. art. 147 § par. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

p.p.s.a. art. 147 § par. 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych, wydane na podstawie uchwały lub aktu, o których mowa w § 1, podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3 § par. 2 pkt 5 i 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2