II FSK 1969/15Oddalenie skargi kasacyjnej brak upomnienia egzekucja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sprawa wywodziła się z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego o solidarnej odpowiedzialności podatkowej L. C. za zaległości C. Sp. z o.o. w VAT i podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji, podnosząc, że decyzja o odpowiedzialności ma charakter konstytutywny i wymaga uprzedniego doręczenia upomnienia, a także że tytuły wykonawcze zawierały puste pola. Organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, uznając zarzut braku upomnienia za nieuzasadniony, powołując się na § 13 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów, który zwalnia z tego obowiązku, gdy należność została określona w orzeczeniu. WSA w Warszawie podzielił to stanowisko, wskazując, że rozróżnienie decyzji na ustalające i określające, specyficzne dla Ordynacji podatkowej, nie ma zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym. Skarga kasacyjna zarzucała naruszenie art. 15 § 1 u.p.e.a. w związku z § 13 pkt 1 rozporządzenia, poprzez uznanie, że w przypadku decyzji wydanych na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 116 Ordynacji podatkowej nie jest konieczne uprzednie upomnienie. Skarżący argumentował, że ustawodawca posługuje się językiem prawnym, a nie potocznym, i że decyzja o odpowiedzialności osoby trzeciej jest konstytutywna. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzut za bezzasadny. Sąd podkreślił, że § 13 pkt 1 rozporządzenia stanowi przepis szczególny zwalniający z obowiązku doręczenia upomnienia, gdy należność została określona w orzeczeniu, i nie różnicuje charakteru tych orzeczeń. Sąd powołał się na wcześniejsze orzecznictwo NSA, wskazując, że nie można mechanicznie przenosić specyficznych dla postępowania podatkowego instytucji na grunt postępowania egzekucyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający