II FSK 119/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę spółki A Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka nabyła lokale mieszkalne przed 1 stycznia 2022 r. z zamiarem ich krótkoterminowego najmu turystycznego i chciała zaliczać odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do swojego udziału w zysku spółki jawnej, w której jest wspólnikiem. Spółka powołała się na przepis przejściowy (art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej), który jej zdaniem pozwalał na amortyzację nabytych przed 1 stycznia 2022 r. lokali mieszkalnych także po tej dacie, aż do ich pełnego zamortyzowania. Organ podatkowy w interpretacji uznał, że amortyzacja jest możliwa tylko do końca 2022 r., zgodnie z brzmieniem przepisów przejściowych. Spółka zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego, w tym zasad ochrony praw nabytych i równości wobec prawa wynikających z Konstytucji, a także naruszenie przepisów postępowania. Sąd administracyjny oddalił skargę. Sąd uznał, że przepisy art. 16a ust. 1 i art. 16c pkt 2a ustawy o CIT w brzmieniu po zmianach od 1 stycznia 2022 r., w powiązaniu z art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej, jasno ograniczają możliwość amortyzacji lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. do końca 2022 roku. Sąd podkreślił, że organy podatkowe i sądy administracyjne w postępowaniu o wydanie interpretacji nie są kompetentne do oceny zgodności przepisów prawa podatkowego z Konstytucją RP, a jedynie do ich wykładni. Sąd przyjął stanowisko, że zmiana przepisów, nawet jeśli wpływa na prawa nabyte, jest dopuszczalna, jeśli służy ważnym celom państwa, a przepisy przejściowe zapewniają pewien okres dostosowawczy. Sąd powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, które potwierdza brak kompetencji organów do badania zgodności z Konstytucją oraz interpretację przepisów przejściowych.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający