II DO 99/20

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońców sędziego A. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2020 r., które odmówiło przyjęcia zażalenia na postanowienie z dnia 23 lipca 2020 r. Postanowieniem z 23 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy odmówił sędziemu A. S. i jej obrońcom wglądu do dokumentów załączonych do wniosku prokuratora o zezwolenie na pociągnięcie jej do odpowiedzialności karnej, jednocześnie udostępniając treść samego wniosku. Obrońcy zaskarżyli to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów Konstytucji i Konwencji o Ochronie Praw Człowieka, w tym prawa do rzetelnego procesu i możliwości zapoznania się z dowodami. Następnie, zarządzeniem z 20 sierpnia 2020 r., odmówiono przyjęcia tego zażalenia, uznając je za niedopuszczalne. Obrońcy wnieśli kolejne zażalenie na to zarządzenie, argumentując, że powinien mieć zastosowanie art. 159 k.p.k. Sąd Najwyższy w niniejszym postanowieniu utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Uzasadnił to tym, że przepisy art. 80 § 2f i § 2g Prawa o ustroju sądów powszechnych, regulujące postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej i kontrolę zastrzeżeń prokuratora, mają charakter kompletny i wyłączają możliwość stosowania przepisów Kodeksu postępowania karnego, w tym art. 159 k.p.k. Sąd podkreślił, że postępowanie immunitetowe jest specyficzne i odrębne od postępowania dyscyplinarnego, a decyzja sądu dyscyplinarnego w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do dokumentów zastępuje i wyłącza możliwość wniesienia odrębnego zażalenia. W związku z tym, zażalenie obrońców zostało słusznie uznane za niedopuszczalne z mocy ustawy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający