II CZ 172/16

Sprawa dotyczyła zażalenia T. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 2 lutego 2016 r. (sygn. akt III Nsm 815/15), które w punkcie 2 rozstrzygnęło o kosztach postępowania o pozbawienie władzy rodzicielskiej, znosząc je wzajemnie między wnioskodawczynią M. P. (1) a uczestnikiem T. P. Sąd Rejonowy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie art. 520 § 1 k.p.c., uznając brak podstaw do przyjęcia sprzeczności interesów. Uczestnik postępowania złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 520 § 3 k.p.c. i domagając się zmiany postanowienia przez zasądzenie od wnioskodawczyni kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Argumentował, że interesy stron były sprzeczne, gdyż kwestionował zasadność wniosku o pozbawienie go władzy rodzicielskiej. Sąd Okręgowy w Kaliszu, rozpoznając zażalenie, oddalił je. Sąd podkreślił, że sprawy o pozbawienie władzy rodzicielskiej rozpoznawane są w trybie nieprocesowym, a w razie braku przepisów szczególnych stosuje się odpowiednio przepisy o procesie (art. 13 § 2 k.p.c.). W przypadku cofnięcia wniosku, odpowiednie zastosowanie ma art. 203 § 2-4 k.p.c., który nie przewiduje uznaniowości sądu w przedmiocie zwrotu kosztów, traktując osobę cofającą wniosek jako stronę przegrywającą. Jednakże, sąd zauważył, że przyczyną cofnięcia wniosku było porozumienie osiągnięte przez rodziców w toku badania w RODK, co w ocenie sądu nie dawało podstaw do przyjęcia, że uczestnik nie dał podstaw do wystąpienia z wnioskiem. W związku z tym, sąd uznał, że rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego o wzajemnym zniesieniu kosztów było słuszne, zwłaszcza że zakres kosztów po obu stronach był porównywalny. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia był art. 512 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 203 § 3 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. i odpowiednich przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający