II CA 36/23

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia (...) stwierdził, że spadek po W.C. nabył na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza małoletni M.K. W apelacji uczestnik postępowania M.K. zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 233 § 1 kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych, polegającym na uznaniu, że mimo złożenia przez matkę małoletniego oświadczenia o odrzuceniu spadku, został on uznany za spadkobiercę. Podniesiono również błąd co do faktu, że oświadczenie złożone po terminie nie było usprawiedliwione. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając ją za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że zarzuty apelacji nie podważyły skutecznie ustaleń i oceny Sądu pierwszej instancji, stanowiąc jedynie polemikę. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na spóźnione powołanie nowych okoliczności i dowodów w postępowaniu apelacyjnym (art. 381 kpc), które nie zostały usprawiedliwione. Nawet rozważając podniesione w apelacji okoliczności (śmierci bliskich, choroby, ciąża, nauka do egzaminów, kwarantanny, zabieg operacyjny), Sąd Okręgowy uznał, że nie usprawiedliwiają one ponad trzyletniej zwłoki w podjęciu czynności zmierzających do uzyskania zezwolenia na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego i złożenia takiego oświadczenia. Sąd powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2018r., III CZP 102/17, wskazując, że terminy te nie mogą prowadzić do nadmiernego uprzywilejowania małoletniego ani ograniczenia jego praw, a także że nie można wykluczyć możliwości ponawiania wniosków. Sąd Okręgowy stwierdził, że dalsza zwłoka w złożeniu oświadczenia o odrzuceniu spadku od maja 2022r. (po uzyskaniu prawomocnego postanowienia zezwalającego) do (...) była nieuzasadniona. W konsekwencji, apelacja została oddalona na podstawie art. 385 w zw. z art. 13 § 2 kpc.

Zagadnienia prawne (2)