II Ca 1631/19

Sprawa dotyczyła wniosku o zasiedzenie nieruchomości położonej w B., stanowiącej działki o nr ew. (...) i (...). Wnioskodawcy, W. Ł. i A. Ł., domagali się stwierdzenia zasiedzenia, twierdząc, że objęli nieruchomość w posiadanie w latach 80-tych XX wieku i od tego czasu nią władają, dokonując remontów i ponosząc koszty utrzymania. Sąd Rejonowy w Starachowicach oddalił wniosek, uznając, że wnioskodawcy nie wykazali samoistności posiadania przez wymagany prawem okres 30 lat. Sąd pierwszej instancji wskazał, że wnioskodawcy zostali wprowadzeni na nieruchomość jako "domownicy" za zgodą spadkobierców pierwotnych właścicieli, a ich działania, w tym remonty, nie świadczyły o woli posiadania nieruchomości jak właściciele. Sąd Okręgowy w Kielcach, rozpoznając apelację wnioskodawców, podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy podkreślił, że okoliczności objęcia nieruchomości we władanie przez wnioskodawców, w tym zeznania samego wnioskodawcy o zamieszkaniu "na zasadzie domowników" i świadomości nieuregulowanego stanu prawnego, wskazują na posiadanie zależne, a nie samoistne. Sąd odrzucił argumentację apelacji dotyczącą naruszenia art. 233 § 1 kpc, uznając, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa. Podobnie odrzucono zarzuty dotyczące naruszenia art. 172 § 1 i 2 kc w zw. z art. 336 kc oraz art. 339 kc, wskazując, że domniemanie samoistności posiadania zostało wzruszone przez całokształt ustaleń faktycznych. Sąd Okręgowy stwierdził, że nawet jeśli wnioskodawcy dokonywali nakładów, to wpisywały się one w obowiązek utrzymania nieruchomości w stanie niepogorszonym w ramach posiadania zależnego, a brak było manifestacji woli posiadania jak właściciele wobec faktycznych właścicieli. W konsekwencji, apelacja została oddalona na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający