II AKA 256/19

Sąd Apelacyjny w Szczecinie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 czerwca 2019 r. (sygn. akt III K 344/18), skazujący oskarżonego A. D. (1) za przestępstwo z art. 299 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i art. 91 § 1 kk. Oskarżony w apelacji podnosił zarzuty obrazy prawa materialnego oraz przepisów postępowania, w tym dotyczące naruszenia art. 5 § 2 kpk. Sąd Apelacyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Analizując kwestię zamiaru, sąd odwoławczy stwierdził, że oskarżony, mimo zaprzeczania, posiadał świadomość, iż zakładane przez niego rachunki bankowe, wraz z kartami, będą wykorzystywane do przyjmowania i legalizacji środków pochodzących z przestępstw. Okoliczności takie jak znajomość z L. L. (1), który był zamieszany w podobne działania, wypłata znacznej kwoty 46 000 zł z jednego z rachunków, a także próby zamknięcia konta, wskazywały na przewidywanie i godzenie się na popełnienie przestępstwa prania brudnych pieniędzy. Sąd podkreślił, że dla realizacji znamion art. 299 § 1 kk nie jest konieczne działanie w celu wprowadzenia pieniędzy do legalnego obrotu, a wystarczająca jest świadomość, że pochodzą one z czynów zabronionych. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji co do winy oskarżonego, uznając, że wyczerpał on znamiona strony podmiotowej przestępstwa. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolnił oskarżonych od wydatków postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający