I SAB/Wr 193/20Bezczynność wojewody zezwolenie na pobyt czasowy
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę N. D. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżąca złożyła wniosek w listopadzie 2018 r., jednak organ nie podjął stosownych czynności w ustawowym terminie. Pomimo kolejnych wezwań i ponagleń ze strony skarżącej, postępowanie nie zostało zakończone. Sąd, analizując przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o cudzoziemcach, stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności, naruszając terminy i zasady postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę długotrwałość postępowania i brak działań organu. W konsekwencji, Sąd zobowiązał Wojewodę do rozstrzygnięcia sprawy w terminie 30 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku. Dodatkowo, na mocy art. 149 § 2 ppsa, Sąd przyznał skarżącej sumę pieniężną w wysokości 1500 zł jako zadośćuczynienie za doznaną bezczynność, uznając tę kwotę za adekwatną i mającą walor dyscyplinujący dla organu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa w zw. z art. 205 § 2 ppsa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stwierdzenia bezczynności organu administracji publicznej, kwalifikowania jej jako rażącego naruszenia prawa oraz przyznawania zadośćuczynienia pieniężnego na podstawie art. 149 § 2 ppsa.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji bezczynności organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, jednak jego argumentacja dotycząca zasad postępowania administracyjnego i prawa do dobrej administracji ma szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Wojewoda dopuścił się bezczynności w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Wojewoda dopuścił się bezczynności.
Uzasadnienie
Organ nie rozpoznał wniosku skarżącej w ustawowym terminie, pomimo wielokrotnych ponagleń i upływu ponad dwóch lat od złożenia wniosku.
Czy bezczynność Wojewody miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Długotrwałość postępowania, brak działań organu oraz naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego uzasadniają stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.
Czy skarżącej należy się zadośćuczynienie pieniężne za bezczynność organu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, skarżącej przyznano zadośćuczynienie pieniężne.
Uzasadnienie
Sąd przyznał skarżącej kwotę 1500 zł tytułem zadośćuczynienia, uznając ją za adekwatną do okoliczności sprawy i mającą walor dyscyplinujący dla organu.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (39)
Główne
ppsa art. 3 § 2 pkt 8
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 149 § 1 i 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 35 § 1 i 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.o.c. art. 98
Ustawa o cudzoziemcach
u.o.c. art. 105
Ustawa o cudzoziemcach
u.o.c. art. 106
Ustawa o cudzoziemcach
u.o.c. art. 109 § 1
Ustawa o cudzoziemcach
u.o.c. art. 109 § 2
Ustawa o cudzoziemcach
u.o.c. art. 109 § 3
Ustawa o cudzoziemcach
u.o.c. art. 109 § 4
Ustawa o cudzoziemcach
Pomocnicze
ppsa art. 134 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 149 § 1 zdanie drugie
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 149 § 1 pkt 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 149 § 1 pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 149 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 205 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 119 § pkt 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 12 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § 5
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 30
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 37 § 1 i 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Długotrwała bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. • Naruszenie terminów określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. • Brak podjęcia przez organ czynności niezbędnych do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie.
Godne uwagi sformułowania
Bezczynność organu, czyli niekorzystanie z kompetencji, którą ze względu na zaistnienie wymaganych przez prawo okoliczności organ jest obowiązany wykorzystać, stanowi specyficzny przejaw nielegalności zachowań administracji publicznej. • Rażące naruszenie prawa [...] jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i jako takie powinno być interpretowane ściśle. • Zaufanie do organów władzy publicznej to przekonanie, że postępowanie administracyjne prowadzone jest zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów prawa, że respektowane są uprawnienia jego uczestników, że organ wywiązuje się ze swoich obowiązków i dąży do sprawnego i efektywnego zakończenia sprawy. • Kwota ta będzie adekwatna w kontekście okoliczności faktycznych sprawy oraz standardu postępowania Organu pozostającego w sprzeczności z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, jak zasadą demokratycznego państwa prawa i prawem do dobrej administracji. W ocenie Sądu, zasądzona kwota przede wszystkim stanowi ma walor dyscyplinujący Organ, co się tyczy zmiany przyjętego standardu postępowania w przedmiotowym zakresie.
Skład orzekający
Dagmara Dominik-Ogińska
przewodniczący
Barbara Ciołek
sprawozdawca
Daria Gawlak-Nowakowska
członek
Anna Moskała
sędzia
Anetta Makowska-Hrycyk
sędzia
Tomasz Świetlikowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stwierdzenia bezczynności organu administracji publicznej, kwalifikowania jej jako rażącego naruszenia prawa oraz przyznawania zadośćuczynienia pieniężnego na podstawie art. 149 § 2 ppsa."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji bezczynności organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, jednak jego argumentacja dotycząca zasad postępowania administracyjnego i prawa do dobrej administracji ma szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje frustrację obywatela spowodowaną długotrwałą bezczynnością urzędu i podkreśla znaczenie prawa do dobrej administracji oraz konsekwencje naruszenia terminów przez organy państwowe.
“Ponad dwa lata czekania na decyzję o pobycie. Sąd ukarał Wojewodę za bezczynność.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.