I SA/Gl 177/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Fundacji W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. Naczelnik określił Fundacji, jako dłużnikowi zajętej wierzytelności, wysokość nieprzekazanej kwoty z zajętej wierzytelności, co Fundacja próbowała zaskarżyć. Kluczowym problemem w postępowaniu było ustalenie, czy postanowienie Naczelnika zostało skutecznie doręczone Fundacji, co miało wpływ na bieg terminu do wniesienia zażalenia. Fundacja podnosiła liczne zarzuty dotyczące wadliwości procedury doręczenia, w tym nieskuteczne awizowanie, brak dowodów i niezastosowanie przepisów dotyczących doręczeń w okresie pandemii. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził uchybienie terminu, opierając się na doręczeniu w trybie art. 44 k.p.a., ale nie odniósł się wyczerpująco do zarzutów Fundacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że organ nadzoru naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 7, 8, 11 k.p.a. oraz art. 44 i 45 k.p.a., poprzez niezbadanie i nieodniesienie się do istotnych okoliczności mających wpływ na skuteczność doręczenia. Sąd podkreślił, że organ powinien był szczegółowo zbadać kwestię doręczenia, zanim stwierdził uchybienie terminu, a także odnieść się do wnioskowanych dowodów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie, że organ nadzoru musi w sposób wyczerpujący badać skuteczność doręczenia przed stwierdzeniem uchybienia terminu, nawet jeśli sprawa dotyczy postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Podkreślenie obowiązku organów do badania dowodów i odniesienia się do zarzutów strony.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z doręczeniami w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i stwierdzaniem uchybienia terminu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy postanowienie organu egzekucyjnego zostało skutecznie doręczone stronie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że organ nadzoru (Dyrektor Izby Administracji Skarbowej) nie zbadał wystarczająco okoliczności związanych ze skutecznym doręczeniem postanowienia organu egzekucyjnego, co stanowiło istotne naruszenie przepisów postępowania.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że Dyrektor nie odniósł się wyczerpująco do zarzutów strony dotyczących wadliwości doręczenia (np. awizowania, żądania dosyłania, stanu skrzynek pocztowych) i nie zbadał wiarygodności dokumentów potwierdzających doręczenie, co było niezbędne do prawidłowego stwierdzenia uchybienia terminu.
Kto jest właściwy do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organem właściwym do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego jest organ odwoławczy (Dyrektor Izby Administracji Skarbowej), a nie organ egzekucyjny.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że art. 17 § 1c u.p.e.a. nie ma zastosowania do zażaleń na postanowienia, których adresatem jest organ odwoławczy. W takich przypadkach zastosowanie znajduje art. 134 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. i art. 17 § 1 u.p.e.a.
Jaki jest właściwy porządek rozpoznania kwestii stwierdzenia uchybienia terminu i przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd wskazał, że prawidłowy porządek rozpoznania polega na najpierw na stwierdzeniu uchybienia terminu, a następnie, jeśli termin nie został uchybiony, na rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu. Odwrotne postępowanie Dyrektora było wadliwe.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że rozpoznanie najpierw kwestii skuteczności doręczenia i stwierdzenia uchybienia terminu pozwala na oddzielenie tych zagadnień od kwestii przywrócenia terminu, a także zapobiega rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu, gdy termin w ogóle nie rozpoczął biegu z powodu nieskutecznego doręczenia.
Przepisy (19)
Główne
u.p.e.a. art. 17 § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 18
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 44
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 45
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 210 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 17 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 44
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 45
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 17 § 1c
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 17c
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieskuteczność doręczenia postanowienia organu egzekucyjnego z powodu wadliwego awizowania i braku należytego zbadania przez organ nadzoru. • Organ nadzoru nie odniósł się do wszystkich zarzutów strony dotyczących doręczenia i nie przeprowadził wymaganych dowodów.
Godne uwagi sformułowania
Organ nadzoru powinien był wykazać dlaczego uznał, że doręczenie przeprowadzone w trybie art. 44 k.p.a. w zw. z art. 45 k.p.a. było skuteczne. • Przedwczesne jest przy tym dokonanie oceny przez Sąd skuteczności doręczenia, wpierw bowiem powinien to przy zachowaniu zasad postępowania administracyjnego uczynić organ nadzoru. • Organ nadzoru uchybił art. 7 k.p.a., art. 8, art. 11 k.p.a., art. 45 w zw. z art. 44 k.p.a., art. 134 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. i art. 17 § 1 u.p.e.a., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niezbadaniu i nie odniesieniu się w jego treści do okoliczności mających znaczenie dla uznania za skuteczne doręczenia zaskarżonego zażaleniem postanowienia.
Skład orzekający
Anna Tyszkiewicz-Ziętek
przewodniczący
Agata Ćwik-Bury
członek
Mikołaj Darmosz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że organ nadzoru musi w sposób wyczerpujący badać skuteczność doręczenia przed stwierdzeniem uchybienia terminu, nawet jeśli sprawa dotyczy postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Podkreślenie obowiązku organów do badania dowodów i odniesienia się do zarzutów strony."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z doręczeniami w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i stwierdzaniem uchybienia terminu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii proceduralnych związanych z doręczeniami i terminami, które są częstym problemem w praktyce administracyjnej i egzekucyjnej. Wyjaśnia, jak sądy podchodzą do błędów organów w tym zakresie.
“Kluczowe orzeczenie WSA: Jak sądy oceniają błędy organów w doręczaniu pism i stwierdzaniu uchybień terminów?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.