I SA/Gd 787/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku spółki B. sp. z o.o. Sp. k. o stwierdzenie nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC), który został pobrany przez notariusza przy podwyższeniu kapitału zakładowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wszczęcia postępowania, powołując się na wygaśnięcie prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty z powodu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, również wskazując na przedawnienie zobowiązania podatkowego i brak możliwości zastosowania art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19 do terminów przedawnienia zobowiązań podatkowych, opierając się na uchwale NSA I FPS 2/22. Spółka zaskarżyła te postanowienia do WSA w Gdańsku, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o COVID-19, w tym brak uwzględnienia zawieszenia biegu przedawnienia. WSA w Gdańsku uchylił zaskarżone postanowienia oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Sąd uznał, że organy podatkowe błędnie zinterpretowały uchwałę NSA I FPS 2/22 i nieprawidłowo zastosowały art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej. Sąd podkreślił, że zasada in dubio pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej) nakazuje rozstrzyganie wątpliwości na korzyść podatnika. W ocenie Sądu, przepis art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19, mimo uchwały NSA, powinien być stosowany w sprawach podatkowych, a jego celem była ochrona obywateli w okresie pandemii. Sąd stwierdził, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego uległ zawieszeniu na okres 71 dni, co oznaczało, że wniosek spółki złożony w dniu 26 lutego 2025 r. został złożony przed upływem terminu przedawnienia (który przypadał na 12 marca 2025 r.). W konsekwencji Sąd uznał, że organy naruszyły zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji RP) oraz przepisy Ordynacji podatkowej i ustawy o COVID-19, co skutkowało uchyleniem zaskarżonych postanowień.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy COVID-19 w kontekście zawieszenia biegu przedawnienia, zasada in dubio pro tributario, ochrona zaufania do państwa.
Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o stwierdzenie nadpłaty i zastosowania art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19. Interpretacja uchwały NSA I FPS 2/22 może być różnie odbierana.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, złożony po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, może zostać skutecznie złożony, jeśli bieg terminu przedawnienia został zawieszony na podstawie art. 15zzr ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o stwierdzenie nadpłaty został złożony w terminie, z uwzględnieniem okresu zawieszenia biegu przedawnienia na podstawie art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe błędnie zinterpretowały uchwałę NSA I FPS 2/22 i nie zastosowały zasady in dubio pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej). W ocenie Sądu, art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19 powinien być stosowany w sprawach podatkowych, a jego celem była ochrona obywateli. Zawieszenie biegu przedawnienia na okres 71 dni oznaczało, że wniosek spółki został złożony w terminie.
Czy przepis art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19, dotyczący zawieszenia biegu terminów, ma zastosowanie do przedawnienia zobowiązań podatkowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, mimo uchwały NSA I FPS 2/22, sąd administracyjny powinien stosować zasadę in dubio pro tributario i uwzględniać zawieszenie biegu przedawnienia na korzyść podatnika.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że uchwała NSA I FPS 2/22 nie przesądza o braku możliwości stosowania art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19 w sprawach podatkowych, zwłaszcza w kontekście zasady in dubio pro tributario. Wątpliwości interpretacyjne należy rozstrzygać na korzyść podatnika, a celem ustawy COVID-19 była ochrona obywateli.
Czy odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty z powodu rzekomego upływu terminu przedawnienia, z pominięciem skutków art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19, narusza zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, odmowa wszczęcia postępowania w takich okolicznościach narusza zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji RP) oraz zasadę in dubio pro tributario (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej).
Uzasadnienie
Niewłaściwa interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia biegu przedawnienia w okresie pandemii, prowadząca do odmowy wszczęcia postępowania, narusza zaufanie podatnika do organów państwa i stanowionego prawa, co jest sprzeczne z zasadami demokratycznego państwa prawnego.
Przepisy (10)
Główne
O.p. art. 79 § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.
ustawa o COVID-19 art. 15zzr § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Przepis ten, zdaniem sądu, zawieszał bieg terminów, w tym terminów przedawnienia zobowiązań podatkowych, co powinno być uwzględnione na korzyść podatnika.
Pomocnicze
O.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Nakazuje rozstrzyganie niedających się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika (zasada in dubio pro tributario).
O.p. art. 165a § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Dotyczy odmowy wszczęcia postępowania.
u.p.c.c. art. 10 § ust. 3
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
u.p.c.c. art. 10 § ust. 3a pkt 2
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2 i § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o stwierdzenie nadpłaty został złożony w terminie, z uwzględnieniem zawieszenia biegu przedawnienia na podstawie art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19. • Organy podatkowe błędnie zinterpretowały uchwałę NSA I FPS 2/22 i nie zastosowały zasady in dubio pro tributario. • Niewłaściwa interpretacja przepisów narusza zasadę zaufania do państwa i stanowionego prawa.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów podatkowych oparta na przedawnieniu zobowiązania podatkowego i braku zastosowania ustawy COVID-19 do terminów przedawnienia. • Stanowisko organów oparte na uchwale NSA I FPS 2/22, zgodnie z którą art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19 nie dotyczy przedawnienia zobowiązań podatkowych.
Godne uwagi sformułowania
Naczelny Sąd Administracyjny przyjął co do zasady, że materialne prawo podatkowe nie wchodzi w zakres materialnego prawa administracyjnego. Niemniej analiza treści uzasadnienia powołanej uchwały prowadzi do wniosku, że Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł istotne wątpliwości co do przeprowadzonego rozróżnienia i przyjął rozstrzygnięcie przedstawionego sporu prawnego kierując się regułą interpretacyjną wynikająca z art. 2a O.p., która nakazuje aby niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzygać na korzyść podatnika. • Problemy związane z istotą oraz zakresem prawa administracyjnego i jego demarkacją od prawa podatkowego powinno się powiązać z zasadą in dubio pro tributario wyrażoną jako regułę interpretacyjną w art. 2a O.p. • Wątpliwości interpretacyjne w sferze podatkowej związane z wejściem w życie ustawy o COVID-19, które przełożyły się na niekorzystne dla podatników rozstrzygnięcia, należy postrzegać w kategoriach naruszenia zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa wywodzonej z art. 2 Konstytucji RP.
Skład orzekający
Marek Kraus
przewodniczący
Alicja Stępień
sędzia
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy COVID-19 w kontekście zawieszenia biegu przedawnienia, zasada in dubio pro tributario, ochrona zaufania do państwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o stwierdzenie nadpłaty i zastosowania art. 15zzr ust. 1 ustawy o COVID-19. Interpretacja uchwały NSA I FPS 2/22 może być różnie odbierana.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7.5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interpretacyjnego związanego z przepisami wprowadzonymi w okresie pandemii COVID-19 i ich wpływem na terminy przedawnienia w prawie podatkowym, co ma znaczenie praktyczne dla wielu podatników.
“Czy ustawa COVID-19 przedłużyła termin na odzyskanie nadpłaty podatku? WSA w Gdańsku rozstrzyga kluczową wątpliwość.”
Dane finansowe
WPS: 13 520 435 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.