I SA/Bk 380/24

Przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku była skarga S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku (DIAS) z dnia 26 sierpnia 2024 r., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku z dnia 9 lipca 2024 r. oddalające skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu wynagrodzenia za pracę. Skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 124 § 1 k.p.a. z uwagi na błędne oznaczenie adresata postanowienia (wskazano N. J. zamiast S. K.), co zdaniem skarżącego powinno skutkować stwierdzeniem nieważności postanowienia. Podniesiono również zarzuty naruszenia art. 138 § 1 i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 i art. 54 § 4 u.p.e.a. dotyczące utrzymania w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, który zdaniem skarżącego dokonał czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy i zastosował zbyt uciążliwy środek egzekucyjny. Zarzucono także naruszenie art. 124 § 2 w zw. z art. 11 k.p.a. z powodu niezgodnego z przepisami sporządzenia uzasadnienia oraz naruszenie zasady zaufania (art. 8 k.p.a.) i dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.). Sąd uznał zarzut nieważności za bezzasadny, wskazując, że błędne oznaczenie strony było oczywistą omyłką pisarską, która została sprostowana postanowieniem DIAS z dnia 2 września 2024 r. Sąd podkreślił, że postanowienie o sprostowaniu zostało utrzymane w mocy i stało się ostateczne, a sąd kontrolujący postanowienie oddalające skargę na czynność egzekucyjną nie jest władny odnosić się do prawidłowości postanowienia o sprostowaniu. W odniesieniu do istoty sporu, sąd stwierdził, że kognicja organów nadzoru w ramach skargi na czynność egzekucyjną ograniczona jest do kontroli formalnoprawnych aspektów czynności egzekucyjnej oraz uciążliwości zastosowanego środka. Sąd nie dopatrzył się błędów w przebiegu czynności egzekucyjnej. Odnosząc się do zarzutu nadmiernej uciążliwości środka egzekucyjnego (zajęcie wynagrodzenia za pracę), sąd zauważył, że zajęcie zostało uchylone przed wypłatą kolejnego wynagrodzenia i nie doszło do wyegzekwowania żadnej kwoty, co czyniło ten środek nie nadmiernie uciążliwym. Sąd uznał za niedopuszczalne podnoszenie w skardze na czynność egzekucyjną zarzutów dotyczących zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego (naruszenie art. 6 § 1 u.p.e.a.), wskazując, że takie kwestie powinny być przedmiotem zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd uznał również za bezzasadny zarzut naruszenia art. 124 § 2 w zw. z art. 11 k.p.a., stwierdzając, że uzasadnienie postanowienia było prawidłowe i odnosiło się do wszystkich zarzutów strony. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający