Orzeczenie · 1994-10-04

I PZP 41/94Powództwo wzajemne potrącenia wynagrodzenia uchwała SN

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
1994-10-04
SNPrawo pracyodpowiedzialność materialna pracownikówWysokanajwyższy
prawo pracywynagrodzeniepotrąceniaodpowiedzialność materialnapowództwo wzajemneSąd Najwyższyuchwałaumowa o pracę

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 4 października 1994 r. rozstrzygnął dwa istotne zagadnienia prawne dotyczące stosunków pracy. Po pierwsze, orzeczono, że sąd rejonowy-sąd pracy nie może odmówić rozpoznania powództwa wzajemnego zakładu pracy przeciwko pracownikowi, jeśli spełnione są przesłanki formalne określone w art. 204 k.p.c., w tym związek roszczenia wzajemnego z roszczeniem głównym. Sąd podkreślił, że pracownik jest uprzywilejowaną stroną tylko w zakresie określonym przez przepisy, a przepisy k.p.c. nie wyłączają możliwości wytoczenia powództwa wzajemnego przez pracodawcę. Po drugie, Sąd Najwyższy uznał za nieważną zgodę pracownika wyrażoną w umowie o wspólną odpowiedzialność materialną na potrącanie z wynagrodzenia należności z tytułu niedoborów, które mogą ujawnić się w przyszłości w wyniku inwentaryzacji. Taka zgoda jest sprzeczna z prawem, w szczególności z przepisami dotyczącymi odpowiedzialności materialnej pracowników (art. 117 § 2, art. 124 § 3, art. 125 k.p.) oraz art. 91 k.p. Nieważność wynika z faktu, że zgoda ta narusza zasadę, iż pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością zakładu pracy, nie określa wysokości długu ani przyczyn jego powstania, a także przerzuca na pracownika ciężar wszczęcia procesu w celu odzyskania potrąconych kwot. Sąd wskazał, że właściwą drogą jest wytoczenie przez zakład pracy powództwa o odszkodowanie lub zawarcie ugody.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie dopuszczalności powództwa wzajemnego w sprawach pracowniczych oraz nieważności zgody pracownika na potrącenie przyszłych niedoborów z wynagrodzenia.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych przepisów prawa pracy i procedury cywilnej w zakresie powództwa wzajemnego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy w sprawie o roszczenie pracownika ze stosunku pracy sąd rejonowy może odmówić rozpoznania powództwa wzajemnego zakładu pracy w tym procesie i przekazać je do rozpoznania w osobnym postępowaniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd rejonowy-sąd pracy nie może odmówić rozpoznania powództwa wzajemnego zakładu pracy, jeżeli są spełnione warunki przewidziane w art. 204 k.p.c.

Uzasadnienie

Przepisy k.p.c. nie wyłączają ani nie ograniczają możliwości wytoczenia powództwa wzajemnego przez pozwany zakład pracy przeciwko powodowi-pracownikowi. Dopuszczalność powództwa wzajemnego wynika z art. 204 § 1 k.p.c., który wymaga związku roszczenia wzajemnego z roszczeniem głównym lub możliwości jego potrącenia. Spełnienie przynajmniej jednej z tych przesłanek jest wystarczające.

Czy w razie wyrażenia przez pracownika zgody na potrącenie mu przez pracodawcę z wynagrodzenia za pracę kwoty pieniężnej bez określenia jej wysokości, pracodawca jest ograniczony co do wysokości potrącenia przepisami art. 87-89 k.p. i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1977 r.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wyrażenie przez pracownika, na podstawie art. 91 k.p. w umowie o wspólnej odpowiedzialności materialnej, zgody na potrącanie przez zakład pracy z wynagrodzenia za pracę należności z tytułu niedoborów, które mogą się ujawnić w przyszłości w wyniku inwentaryzacji - jest nieważne.

Uzasadnienie

Taka zgoda jest nieważna jako sprzeczna z prawem (art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p.), ponieważ narusza przepisy dotyczące odpowiedzialności materialnej pracowników (art. 91, 117 § 2, 124 § 3, 125 k.p.). Pracownik nie powinien ponosić ryzyka związanego z działalnością zakładu pracy ani odpowiadać bez swojej winy. Zgoda powinna dotyczyć określonej kwoty i przyczyn niedoboru, co najlepiej realizuje się w ugodzie lub w procesie o odszkodowanie wytoczonym przez pracodawcę.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
Jacek G.osoba_fizycznapowód
"M.-T." Spółka z o.o. w K.spółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 204 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki dopuszczalności powództwa wzajemnego (związek z roszczeniem głównym lub możliwość potrącenia). Wystarczy spełnienie jednej z nich.

k.p. art. 91

Kodeks pracy

Potrącenia z wynagrodzenia pracownika należności innych niż wymienione w art. 87 § 1 i 7 są dopuszczalne tylko za jego zgodą wyrażoną na piśmie. Zgoda powinna dotyczyć określonej kwoty i przesłanek odpowiedzialności.

Pomocnicze

k.p. art. 117 § 2

Kodeks pracy

Wyraża zasadę nieponoszenia przez pracownika ryzyka związanego z działalnością zakładu pracy.

k.p. art. 124 § 3

Kodeks pracy

Pracownik może uwolnić się od odpowiedzialności za mienie powierzone, jeśli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, np. wskutek niezapewnienia przez zakład pracy warunków zabezpieczenia.

k.p. art. 125

Kodeks pracy

Reguluje umowną wspólną odpowiedzialność materialną pracowników za mienie powierzone.

k.c. art. 58 § 1

Kodeks cywilny

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

k.c. art. 61

Kodeks cywilny

Oświadczenie woli, które miało być złożone innej osobie, jest albo otrzymane przez tę osobę z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią (wpadło w jej zasięg), albo - gdy złożono je w postaci elektronicznej - z chwilą jego zakodowania.

k.p.c. art. 391

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozpoznania zagadnienia prawnego przez Sąd Najwyższy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd pracy nie może odmówić rozpoznania powództwa wzajemnego pracodawcy, jeśli spełnione są przesłanki formalne. • Zgoda pracownika na potrącenie z wynagrodzenia przyszłych, nieokreślonych niedoborów jest nieważna jako sprzeczna z prawem pracy.

Godne uwagi sformułowania

pracownik jest uprzywilejowaną stroną procesu tylko w takim zakresie, jaki został określony przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego • Wyrażenie przez pracownika w umowie o wspólnej odpowiedzialności materialnej zgody na potrącanie przez zakład pracy z wynagrodzenia za pracę należności z tytułu niedoborów, jakie mogą się ujawnić w przyszłości w wyniku inwentaryzacji, jako sprzeczne z prawem jest nieważne z mocy art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. • nie jest dopuszczalne potrącenie całego wynagrodzenia • pracownik może w każdym czasie skutecznie cofnąć zgodę na dokonywanie potrąceń z wynagrodzenia

Skład orzekający

Kazimierz Jaśkowski

przewodniczący-sprawozdawca

Józef Iwulski

sędzia

Jadwiga Skibińska-Adamowicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie dopuszczalności powództwa wzajemnego w sprawach pracowniczych oraz nieważności zgody pracownika na potrącenie przyszłych niedoborów z wynagrodzenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów prawa pracy i procedury cywilnej w zakresie powództwa wzajemnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Uchwała SN dotyczy fundamentalnych kwestii ochrony pracownika przed nieograniczonymi potrąceniami z wynagrodzenia oraz zasad prowadzenia postępowań sądowych w sprawach pracowniczych, co jest istotne dla praktyków prawa pracy.

Czy zgoda na potrącenie przyszłych niedoborów z pensji jest ważna? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst