Orzeczenie · 2006-01-11

I OSK 282/05

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2006-01-11
NSAAdministracyjneŚredniansa
pas drogowykara pieniężnazezwoleniedrogi publicznesamowolapostępowanie administracyjneskarga kasacyjnaNSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę G. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 192 882 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w okresie od maja do czerwca 2001 r. Skarżący argumentował, że złożył wniosek o nowe zezwolenie dopiero w czerwcu, ponieważ poprzednie zezwolenie, obejmujące okres do kwietnia 2001 r., zostało wydane z opóźnieniem. Sąd pierwszej instancji uznał, że nawet jeśli organ popełnił błędy, nie usprawiedliwia to samowoli skarżącego, który był świadomy terminu obowiązywania zezwolenia i złożył kolejny wniosek po jego upływie. Podkreślono, że przedmiotem rozpoznania jest decyzja o karze, a nie o zezwoleniu. Skarga kasacyjna zarzucała nieważność postępowania sądowego z powodu pozbawienia skarżącego obrony praw oraz naruszenie prawa materialnego i procesowego. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty są nieuzasadnione. Stwierdzono, że błędne zawiadomienie pełnomocnika w innej, choć podobnej sprawie, nie pozbawiło skarżącego obrony w tej sprawie. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów rozporządzenia o drogach publicznych uznano za nietrafne, wskazując, że przeszkody w terminowym złożeniu wniosku nie legitymizują zajmowania pasa drogowego bez zezwolenia, a przekroczenie terminu jest traktowane jako zajęcie bez zezwolenia. Zarzut naruszenia przepisów KPA w kontekście skargi kasacyjnej uznano za niedopuszczalny, gdyż podstawę mogą stanowić jedynie naruszenia Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ostatecznie NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 P.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, odpowiedzialność za samowolne zajęcie mimo błędów organu, zakres kontroli sądowej w sprawach o kary pieniężne.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego i kary pieniężnej na podstawie konkretnych przepisów rozporządzenia. Interpretacja przepisów KPA jako podstawy skargi kasacyjnej jest ogólna.

Zagadnienia prawne (3)

Czy opóźnienie w wydaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego przez organ administracji publicznej może usprawiedliwiać zajęcie pasa drogowego bez ważnego zezwolenia przez stronę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, opóźnienie organu nie usprawiedliwia samowoli strony, a przekroczenie terminu zajęcia pasa drogowego jest traktowane jako zajęcie bez zezwolenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nawet jeśli organ administracji działał wadliwie, nie pozbawia to działania skarżącego cech samowoli, gdyż był on świadomy terminu obowiązywania zezwolenia i złożył kolejny wniosek po jego upływie. Zwyczaj między stronami nie tworzy stanu prawnego.

Czy naruszenie przepisów postępowania w innej, choć podobnej sprawie, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności postępowania w rozpatrywanej sprawie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, naruszenie przepisów postępowania w innej sprawie nie wpływa na ważność postępowania w rozpatrywanej sprawie, nawet jeśli sprawy są analogiczne.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że do błędnego zawiadomienia pełnomocnika doszło w innej sprawie, a tożsamość spraw nie pozbawia ich odrębności. Pozbawienie skarżącego zastępstwa procesowego w pierwszej sprawie nie ograniczało możności obrony w drugiej, w której pełnomocnik działał.

Czy naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego może stanowić podstawę skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, podstawę skargi kasacyjnej mogą stanowić wyłącznie naruszenia przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie przepisów KPA.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że zgodnie z art. 174 pkt 1 P.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które może stanowić podstawę skargi kasacyjnej, dotyczy wyłącznie przepisów tej ustawy, a nie Kodeksu postępowania administracyjnego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (14)

Główne

P.p.s.a. art. 184

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 174 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 134

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1 i 2

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 11 § 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 2

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 8

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 10a

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 11 § 4

k.p.a. art. 6

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 11

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych. • Naruszenie § 2, § 8, § 10a i § 11 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 6, 7, 8, 9, 11 k.p.a.). • Naruszenie art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. • Nieważność postępowania sądowego z powodu pozbawienia skarżącego obrony praw.

Godne uwagi sformułowania

naganna praktyka organu administracji nie pozbawia działania skarżącego cech samowoli • zwyczaj, jaki się ustalił w stosunkach pomiędzy skarżącym a organem, nie tworzy stanu prawnego • przez zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia rozumie się także przekroczenie terminu zajęcia pasa

Skład orzekający

Jan Paweł Tarno

przewodniczący

Joanna Runge - Lissowska

członek

Leszek Włoskiewicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, odpowiedzialność za samowolne zajęcie mimo błędów organu, zakres kontroli sądowej w sprawach o kary pieniężne."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego i kary pieniężnej na podstawie konkretnych przepisów rozporządzenia. Interpretacja przepisów KPA jako podstawy skargi kasacyjnej jest ogólna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę odpowiedzialności strony za własne działania, nawet w obliczu błędów proceduralnych organu. Pokazuje też ograniczenia w zakresie stosowania przepisów KPA jako podstawy skargi kasacyjnej.

Czy błędy urzędnika zwalniają Cię z odpowiedzialności za samowolne zajęcie pasa drogowego?

Dane finansowe

WPS: 192 882 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst