I OSK 2713/23

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę PKP S.A. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii odmawiającą zmiany decyzji Wojewody z 2015 roku. Decyzja Wojewody stwierdzała nabycie przez Skarb Państwa prawa własności gruntu zajętego pod linie kolejowe oraz przez PKP S.A. prawa użytkowania wieczystego tego gruntu wraz z budynkami. PKP S.A. zarzuciło zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania (art. 141 § 4 p.p.s.a.) poprzez błędną ocenę stanu faktycznego oraz naruszenie prawa materialnego (art. 154 § 1 k.p.a. i art. 37a ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP) poprzez nieprawidłowe zastosowanie lub wykładnię tych przepisów. Skarżąca argumentowała, że decyzja Wojewody była wadliwa, w szczególności w zakresie podziału działki, i powinna zostać zmieniona. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi. Stwierdzono, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym zgodnie z przepisami. Sąd podkreślił, że rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, nie stwierdzając nieważności postępowania. Kluczowym argumentem NSA było to, że decyzja Wojewody z 2015 roku, stwierdzająca nabycie przez Skarb Państwa prawa własności i przez PKP S.A. prawa użytkowania wieczystego, doprowadziła do ukształtowania sytuacji prawnej stron i nabycia przez nie określonych praw. W związku z tym, tryb zmiany decyzji na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. nie mógł być zastosowany, gdyż przepis ten dotyczy decyzji, na mocy których strona nie nabyła prawa. NSA uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. były chybione, gdyż uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające do kontroli instancyjnej. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, sąd stwierdził, że zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 154 k.p.a. nie pozwala na ponowne ustalanie stanu faktycznego ani na zastępowanie innych trybów nadzwyczajnych, takich jak wznowienie postępowania czy stwierdzenie nieważności. Sąd podkreślił, że wniosek PKP S.A. był oparty na art. 154 § 1 k.p.a., a nie na art. 37a ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP, który dotyczy przejścia gruntów na własność Skarbu Państwa. Wobec tego, żądanie zmiany decyzji na innej podstawie prawnej było niezasadne. Sąd uznał, że wadliwość decyzji, na którą powoływała się PKP S.A., powinna być badana w dedykowanych trybach nadzwyczajnych, a nie w trybie art. 154 k.p.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający