I GSK 582/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki A S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dotyczącą unieważnienia zgłoszenia celnego wywozowego. Skarżąca zarzuciła sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego (m.in. art. 796e, art. 796da, art. 251 i art. 4e RWWKC w związku z art. 161 i 162 WKC) poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie przepisów postępowania (art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, uznał podniesione zarzuty za niezasadne. Sąd podkreślił, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a., zostały wadliwie sformułowane, ponieważ skarżąca nie kwestionowała konstrukcji uzasadnienia, lecz faktyczne ustalenia sprawy. Zarzut naruszenia art. 145 § 1 p.p.s.a. również uznano za niepełny, gdyż nie powiązano go z konkretnymi regulacjami procesowymi stosowanymi przez organ wydający decyzję. W odniesieniu do zarzutów naruszenia prawa materialnego, sąd stwierdził, że skarżąca ograniczyła się do ogólnikowych stwierdzeń, nie wskazując precyzyjnie na czym polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie przepisów, a w istocie podważała ustalenia faktyczne. Sąd zaznaczył, że odpowiedzialność w prawie celnym ma charakter zobiektywizowany i nie zależy od dochowania aktów staranności w zakresie sprawdzenia kontrahenta. Wniosek o skierowanie pytania prejudycjalnego również uznano za nieuzasadniony z powodu ogólnikowości. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty rozpoznawania skarg kasacyjnych, w szczególności wymogi formalne dotyczące formułowania zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego.
Dotyczy specyficznej materii celnej i procedury sądowoadministracyjnej; kluczowe jest wadliwe sformułowanie zarzutów przez stronę.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a., mogą być podstawą skargi kasacyjnej, jeśli dotyczą kwestionowania ustaleń faktycznych, a nie konstrukcji uzasadnienia wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie może być podstawą skargi kasacyjnej, jeśli nie kwestionuje konstrukcji uzasadnienia, lecz faktyczne ustalenia sprawy.
Uzasadnienie
Art. 141 § 4 p.p.s.a. dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku, a nie oceny materiału dowodowego czy ustaleń faktycznych.
Czy zarzut naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., jest skuteczny, jeśli nie jest powiązany z konkretnymi regulacjami procesowymi stosowanymi przez organ wydający decyzję?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taki zarzut jest niepełny i wyklucza rzeczowe odniesienie się do jego treści.
Uzasadnienie
Zarzut naruszenia przepisów postępowania musi być powiązany z konkretnymi regulacjami, których naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a nie tylko z wynikowym charakterem przepisów p.p.s.a. dotyczących orzekania przez WSA.
Czy zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego (błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie) jest skuteczny, jeśli skarżący ogranicza się do ogólnikowych stwierdzeń i w istocie podważa ustalenia faktyczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taki zarzut jest nieskuteczny, ponieważ wymaga precyzyjnego wskazania na czym polega błąd interpretacji lub subsumpcji, a nie kwestionowania stanu faktycznego.
Uzasadnienie
Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie musi być precyzyjnie wykazane, a nie ograniczać się do ogólnikowych twierdzeń lub podważania ustaleń faktycznych. Ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonywana wyłącznie na podstawie stanu faktycznego, którego ustalenia nie są kwestionowane lub nie zostały skutecznie podważone.
Czy odpowiedzialność na gruncie regulacji celnych jest uzależniona od dochowania aktów staranności w zakresie sprawdzenia kontrahenta?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odpowiedzialność na gruncie regulacji celnych ma charakter zobiektywizowany i nie jest uzależniona od dochowania aktów staranności w zakresie sprawdzenia kontrahenta.
Uzasadnienie
Regulacje celne nakładają odpowiedzialność o charakterze zobiektywizowanym, niezależnie od indywidualnych starań podmiotu weryfikacji kontrahenta.
Przepisy (18)
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1 lit. a) i c)
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1
RWWKC art. 4e
Rozporządzenie Komisji (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
RWWKC art. 796e
Rozporządzenie Komisji (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
RWWKC art. 796da
Rozporządzenie Komisji (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
RWWKC art. 251
Rozporządzenie Komisji (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
WKC art. 161
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
WKC art. 162
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 2
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 2
p.p.s.a. art. 207 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych § § 14 pkt 2 lit. b
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niedokładne zbadanie sprawy i błędną ocenę stanu faktycznego. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji mimo naruszenia przepisów postępowania. • Naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 796e, art. 796da, art. 251 i art. 4e RWWKC w zw. z art. 161 i art. 162 WKC) poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. • Granice związania zakreślają podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, zdefiniowane poprzez wskazanie konkretnych jednostek redakcyjnych przepisów, które zdaniem autora zostały naruszone. • Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. • Zarzut naruszenia przepisów postępowania musi uprawdopodobnić nie tylko sam fakt naruszenia, ale również istnienie potencjalnego związku przyczynowego między uchybieniem proceduralnym a wynikiem postępowania. • Poprzez zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. nie można kwestionować prawidłowości poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, a w szczególności oceny zgromadzonego materiału dowodowego. • Odpowiedzialność na gruncie regulacji celnych ma charakter zobiektywizowany i nie jest uzależniona czy też powiązana z faktem dochowaniem aktów staranności, w zakresie sprawdzenia kontrahenta.
Skład orzekający
Michał Kowalski
przewodniczący sprawozdawca
Beata Sobocha-Holc
sędzia
Małgorzata Bejgerowska
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg kasacyjnych, w szczególności wymogi formalne dotyczące formułowania zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej materii celnej i procedury sądowoadministracyjnej; kluczowe jest wadliwe sformułowanie zarzutów przez stronę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na szczegółowe omówienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej i błędów popełnianych przez strony, co stanowi cenne wskazówki praktyczne.
“Wady formalne skargi kasacyjnej: jak nie przegrać sprawy przed NSA z powodu błędów w zarzutach.”
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.