I FZ 167/25

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie spółki R. sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Szczecinie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (IAS) w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2023 r. Sąd pierwszej instancji uzasadnił odmowę brakiem wykazania przez spółkę konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie, takich jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także brakiem odpowiedniej dokumentacji finansowej. Spółka w zażaleniu zarzuciła WSA błędną wykładnię pojęć "trudnych do odwrócenia skutków" i "znacznej szkody" oraz naruszenie Konstytucji RP i EKPC. Argumentowała, że wykonanie decyzji o znacznym obciążeniu finansowym, wydanej z pominięciem gwarancji procesowych, może doprowadzić do nieodwracalnej ingerencji w jej prawa majątkowe. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że spółka nie uprawdopodobniła przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślono, że wnioskodawca ma obowiązek przedstawić konkretną argumentację i udokumentować swoje twierdzenia, czego spółka nie uczyniła, ograniczając się do ogólnikowych stwierdzeń. NSA zaznaczył, że sama wysokość zobowiązania nie przesądza o zasadności wniosku, a skutki wykonania decyzji zależą od sytuacji majątkowej strony, która nie została wykazana. Sąd wskazał również, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji z mocy prawa, a udzielenie ochrony tymczasowej jest wyjątkiem wymagającym aktywnej współpracy strony.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający