Orzeczenie · 2025-12-16

I FSK 1879/24Oddalenie skargi kasacyjnej VAT

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-12-16

NSAPodatkoweŚredniansa

VATzaległość podatkowawpłatazaliczenie wpłatyOrdynacja podatkowadecyzja wymiarowanadpłatapostępowanie podatkowesąd administracyjny

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną P. S. (obecnie Syndyka Masy Upadłości) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Spór dotyczył zaliczenia wpłaty w kwocie 702 zł dokonanej w dniu 8 sierpnia 2012 r. na poczet zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. Skarżący podnosił zarzuty naruszenia prawa materialnego, w tym art. 62 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej, argumentując, że po wydaniu decyzji wymiarowej przez Dyrektora IAS w Katowicach, skarżący nie miał zaległości w podatku VAT za sierpień i wrzesień 2011 r., a wpłata powinna być zarachowana na październik 2011 r. lub stanowiła nadpłatę. Kwestionowano również sposób zaliczenia wpłaty z urzędu, gdy podatnik sam wskazał cel wpłaty. Dodatkowo zarzucono naruszenie przepisów postępowania poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że odmienne od zadeklarowanego rozliczenie w VAT za miesiące 2011 r. zostało określone w ostatecznej decyzji Dyrektora IAS z 7 stycznia 2022 r., która stała się podstawą do uznania zobowiązania za zaległość podatkową. Wpłata z 8 sierpnia 2012 r. została zaliczona zgodnie z art. 62 § 1 O.p. w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2020 r., tj. na poczet najstarszej zaległości, mimo wskazania przez podatnika innego okresu, ponieważ wskazanie to stało się niewiążące po wydaniu decyzji wymiarowej. Sąd uznał, że skarżącemu nie przysługiwała nadpłata, a zaliczenie wpłaty nastąpiło na istniejące zobowiązanie. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o nadpłacie (art. 72, 73, 75, 76, 79 O.p.) uznano za niezasadne. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 106 § 4 i 5 P.p.s.a. w zakresie nieprzeprowadzenia dowodu z zaświadczenia, wskazując, że nie jest to fakt powszechnie znany, a dokument nie został prawidłowo dołączony do skargi kasacyjnej. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów P.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zaliczania wpłat podatkowych, zwłaszcza w kontekście decyzji wymiarowych i wskazania podatnika co do celu wpłaty.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed 1 stycznia 2020 r. w zakresie art. 62 O.p. oraz specyfiki sprawy dotyczącej VAT za 2011 r.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wpłata dokonana przez podatnika w 2012 r. na poczet zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. mogła zostać zaliczona przez organ podatkowy na poczet najstarszej zaległości, mimo że podatnik wskazał inny okres, a po wydaniu decyzji wymiarowej okazało się, że wpłata dotyczyła okresu, w którym wystąpiła nadwyżka podatku naliczonego nad należnym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wpłata mogła zostać zaliczona na poczet najstarszej zaległości, nawet jeśli podatnik wskazał inny okres, ponieważ po wydaniu decyzji wymiarowej jego wskazanie stało się niewiążące, a wpłata została zaliczona zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie jej dokonania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wpłata dokonana w 2012 r. została prawidłowo zaliczona na poczet najstarszej zaległości podatkowej (październik 2011 r.) zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2012 r. Wskazanie podatnika co do przeznaczenia wpłaty stało się niewiążące po wydaniu decyzji wymiarowej, która określiła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za okres wskazany przez podatnika. Organ miał prawo zaliczyć wpłatę na poczet istniejącej zaległości.

Czy sąd administracyjny pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, nie przeprowadzając dowodu z zaświadczenia o zaleganiu w podatkach z dnia 17 lutego 2022 r. i nie wyjaśniając kwestii wszystkich wpłat dokonanych w latach 2011-2012?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie naruszył przepisów postępowania, ponieważ zaświadczenie to nie jest faktem powszechnie znanym, a jego kserokopia nie miała przymiotu dokumentu, ponadto skarżący nie wnosił o przeprowadzenie takiego dowodu.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaświadczenie o zaleganiu w podatkach nie jest faktem powszechnie znanym w rozumieniu art. 106 § 4 P.p.s.a. Dodatkowo, dokument ten nie został prawidłowo dołączony do skargi kasacyjnej, a skarżący nie wnosił o jego przeprowadzenie w sądzie pierwszej instancji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach.

Przepisy (15)

Główne

O.p. art. 62 § 1 i 4

Ordynacja podatkowa

Przepis w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2020 r. zezwalał na zaliczenie wpłaty z urzędu na poczet zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik sam wskazał cel wpłaty. Wskazanie podatnika staje się niewiążące po wydaniu decyzji wymiarowej.

Pomocnicze

O.p. art. 72 § 1 pkt 1

Ordynacja podatkowa

Dotyczy wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę.

O.p. art. 73 § 2

Ordynacja podatkowa

Dotyczy przeznaczenia wpłaty przy składaniu korekty deklaracji.

O.p. art. 75 § 2 pkt 1b

Ordynacja podatkowa

Dotyczy wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

O.p. art. 76

Ordynacja podatkowa

Dotyczy stwierdzenia nadpłaty.

O.p. art. 79 § 3

Ordynacja podatkowa

Dotyczy stwierdzenia nadpłaty po okresie przedawnienia.

P.p.s.a. art. 106 § 4