I FSK 1025/20Oddalenie skargi kasacyjnej VAT

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut jest nieuprawniony, ponieważ przepisy te dotyczą aktów prawa miejscowego, a przedmiotem sprawy była decyzja administracyjna.

Uzasadnienie

Przepisy art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. i art. 94 Konstytucji RP dotyczą kognicji sądów administracyjnych w zakresie aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Przedmiotem skargi w tym postępowaniu była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w przedmiocie podatku od towarów i usług. Z tego powodu zarzuty oparte na tych przepisach są oczywiście bezzasadne.

Odpowiedź sądu

Nie, naruszenie tego przepisu mogłoby nastąpić jedynie w sytuacji, gdyby sąd uznał skargę za zasadną, a mimo to ją oddalił, lub odwrotnie.

Uzasadnienie

Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 151 p.p.s.a. składa się z hipotezy ('w razie nieuwzględnienia skargi...') i dyspozycji ('Sąd skargę oddala'). Warunkiem zastosowania dyspozycji jest spełnienie hipotezy. Do naruszenia tego przepisu mogłoby dojść wówczas, gdyby Sąd pierwszej instancji uznał skargę za zasadną, a pomimo to skargę oddalił albo skargi nie uwzględnił, a mimo to uchylił zaskarżoną decyzję. Te same uwagi odnoszą się do zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut jest niezasadny, gdyż argumentacja skarżącego stanowi polemikę z oceną organów i WSA, a organy uwzględniły istotne okoliczności, stosując metodę zbliżoną do rzeczywistej podstawy opodatkowania.

Uzasadnienie

Argumentacja przedstawiona w skardze kasacyjnej stanowi w istocie polemikę z oceną zaprezentowaną przez organy i zaaprobowaną przez Sąd pierwszej instancji. Organy podatkowe uwzględniły okoliczność, że skarżący posiadał tylko jeden samochód i wykonywał określoną liczbę kursów miesięcznie. Organy wykazały także aktywność skarżącego w spornym okresie, mimo argumentacji dotyczącej okresu świątecznego. W rezultacie zasadna była konkluzja, że nie ma znaczenia fakt nieprowadzenia działalności gospodarczej przez obywateli Wietnamu w tym okresie, skoro skarżący wykazywał aktywność. Organy poczyniły także ustalenia dotyczące możliwości przewozowych skarżącego, przyjmując wartość średnią, co było korzystniejsze dla skarżącego.

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut jest niezasadny, gdyż argumentacja skarżącego jest ogólnikowa i stanowi polemikę z ustaleniami organów, a okoliczności, które miały być przedmiotem dowodzenia, zostały ustalone innymi dowodami.

Uzasadnienie

Argumentacja skarżącego jest ogólnikowa i stanowi wyłącznie polemikę z ustaleniami poczynionymi przez organy podatkowe. Skarżący kwestionuje ustalone okoliczności, sam jednak nie przedstawia w zasadzie żadnych dowodów, na podstawie których możliwe byłoby ustalenie faktów. W skardze kasacyjnej nie wskazano, jakich konkretnie dowodów organy nie przeprowadziły i na czym polegała wadliwa ocena zgromadzonych w sprawie dowodów. Okoliczności, które miały być przedmiotem dowodzenia, zostały ustalone innymi dowodami. Organ zasadnie przyjął, że przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego nie było niezbędne, gdyż średnia wartość świadczonych przez skarżącego usług została ustalona na podstawie adnotacji poczynionych przez skarżącego.

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut jest niezasadny, ponieważ dowody załączone przez skarżącego pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, a okoliczności, których dotyczą, były przedmiotem analiz na podstawie innych dowodów.

Uzasadnienie

Przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki: jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Dowody załączone przez skarżącego do skargi pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem okoliczności, których dotyczą, były przedmiotem analiz na podstawie innych dowodów. Dokumenty te nie spełniają przesłanek pozwalających na przeprowadzenie z nich dowodu przed sądem administracyjnym, gdyż rolą sądów administracyjnych nie jest dokonywanie ustaleń faktycznych.

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut jest niezasadny, ponieważ na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a. można kwestionować kompletność elementów uzasadnienia, a nie jego prawidłowość merytoryczną.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a. można kwestionować kompletność elementów uzasadnienia, a nie jego prawidłowość merytoryczną. Ewentualna wadliwość argumentacji bądź prezentowanie przez stronę innego poglądu niż wskazany w uzasadnieniu nie stanowi o naruszeniu przez sąd art. 141 § 4 p.p.s.a. Tym samym art. 141 § 4 p.p.s.a. nie może stanowić podstawy prawnej dla skutecznej argumentacji, że Sąd pierwszej instancji rozstrzygnął sprawę sprzecznie z materiałem dowodowym i zasadami logiki. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela także poglądu skarżącego, że Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił dostatecznie szczegółowo podstaw rozstrzygnięcia i motywów, dla których odmówił prawidłowości argumentom Skarżącego.