I CSK 3601/23

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej postanowieniem z dnia 12 września 2024 r. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie. Skarżący bank argumentował, że skarga kasacyjna powinna zostać przyjęta ze względu na występowanie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, a także nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy szczegółowo przeanalizował podniesione argumenty. W odniesieniu do zarzutu nieważności postępowania z powodu rozpoznania apelacji przez sąd drugiej instancji w składzie jednoosobowym, Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z jego uchwałą z dnia 26 kwietnia 2023 r. (III PZP 6/22), taka wykładnia obowiązuje od dnia jej podjęcia i dotyczy orzeczeń wydanych po tej dacie. Orzeczenia wydane przed 26 kwietnia 2023 r. nie są automatycznie dotknięte nieważnością z tego powodu. W kwestii istotnych zagadnień prawnych i potrzeby wykładni przepisów, Sąd Najwyższy stwierdził, że problemy dotyczące abuzywności klauzul umownych w umowach kredytów frankowych i ich skutków zostały już wyczerpująco wyjaśnione w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności podkreślono, że nie ma podstaw do zastępowania wyeliminowanego abuzywnego postanowienia innym mechanizmem, a w przypadku niemożności ustalenia wiążącego kursu waluty, umowa może nie wiązać w pozostałym zakresie. Z uwagi na brak spełnienia przesłanek formalnych określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od banku na rzecz powódki koszty postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający