I CSK 2645/25Odrzucenie skargi kasacyjnej wyrok kasatoryjny 2

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, rozpoznając skargę kasacyjną A.J. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2025 r. (sygn. akt I AGa 1/23), odrzucił ją jako niedopuszczalną. Sąd Apelacyjny w Łodzi uchylił w części wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 3 listopada 2022 r. (sygn. akt XXVI GNc 613/21) w zakresie kwoty 593.138,37 zł wraz z odsetkami i w tej części oddalił powództwo, a także uchylił rozstrzygnięcie o kosztach procesu, przekazując sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. W pozostałej części utrzymał w mocy nakaz zapłaty. Skarżący A.J. zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w punkcie dotyczącym przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, podnosząc istotne zagadnienie prawne dotyczące wykładni art. 386 § 4 k.p.c. w kontekście przesłanek nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji. Sąd Najwyższy, opierając się na art. 3981 § 1 k.p.c., stwierdził, że wyrok kasatoryjny sądu drugiej instancji, który uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, nie jest prawomocnym wyrokiem kończącym postępowanie i nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Może być zaskarżony jedynie zażaleniem na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. Sąd Najwyższy podkreślił, że skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną w dwumiesięcznym terminie, a nie w tygodniowym terminie właściwym dla zażalenia, co jednoznacznie wskazywało na jego intencję wniesienia skargi kasacyjnej. Błędne pouczenie o środkach zaskarżenia nie ma wpływu na dobór i rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W konsekwencji, skarga kasacyjna została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający