I CA 33/22

Sprawa dotyczyła apelacji A. W. od postanowienia Sądu Rejonowego w Łasku, które zmieniło sposób kontaktowania się matki z jej trzema małoletnimi córkami, przebywającymi w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Sąd pierwszej instancji ustalił kontakty matki z dziećmi na terenie placówki, w każdy piątek od 16:00 do 18:00, w obecności pracownika placówki. Matka wniosła apelację, domagając się znaczącego rozszerzenia kontaktów, w tym urlopowania dzieci na weekendy i święta poza placówką, argumentując, że więź z dziećmi jest silna i ograniczenie kontaktów negatywnie na nie wpływa. Sąd Okręgowy w Sieradzu oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym opinie biegłych, które jednoznacznie wskazywały na szkodliwy wpływ działań wnioskodawczyni na rozwój dzieci. Podkreślono, że małoletnie dzieci mają zdiagnozowaną niepełnosprawność intelektualną i zaburzenia emocjonalne, a ich matka, sama posiadająca lekkie upośledzenie umysłowe i zaburzenia nastroju, nie jest w stanie prawidłowo rozpoznać i zaspokoić ich potrzeb, co prowadzi do negatywnych konsekwencji dla ich dobrostanu. Sąd Okręgowy podkreślił, że nadrzędną zasadą jest dobro dziecka, a w tym przypadku ograniczenie kontaktów do formy nadzorowanej jest konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa i prawidłowego rozwoju małoletnich. Sąd odrzucił wnioski dowodowe zawarte w apelacji jako spóźnione i zmierzające do przedłużenia postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający