I ACA 251/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła naruszenia wspólnotowego znaku towarowego H. L. przez spółkę z o.o. z siedzibą w W. Powód, H. – (...) z siedzibą w M. (Wielka Brytania), domagał się ochrony prawnej poprzez zakazanie wprowadzania do obrotu i oferowania towarów z oznaczeniem naruszającym znak oraz zakazanie używania oznaczenia w reklamie. Ponadto, powód wniósł o zasądzenie 200 000 zł z tytułu bezpodstawnie uzyskanych korzyści oraz o podanie orzeczenia do publicznej wiadomości. Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem częściowym z dnia 30 lipca 2010 r. zakazał pozwanemu naruszania praw powoda i oddalił część żądań. Po dalszym postępowaniu, wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011 r., Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 200 000 zł z tytułu bezpodstawnie uzyskanych korzyści. Sąd pierwszej instancji ustalił, że pozwany uzyskał przychód w wysokości 3 793 304,38 zł ze sprzedaży oprawek okularowych z naruszającym oznaczeniem, a nie udowodnił kosztów uzyskania tego przychodu. Pozwany wniósł apelację, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 20 września 2012 r., oddalił apelację pozwanego, uznając zasadność odpowiedzialności pozwanego, która została przesądzona prawomocnym wyrokiem częściowym. Sąd Apelacyjny stwierdził, że zarzuty apelacji dotyczące wykładni art. 286¹ p.w.p. oraz naruszenia przepisów proceduralnych nie zasługują na uwzględnienie. Sąd uznał, że informacje udzielone przez pozwanego w wykonaniu postanowienia sądu miały charakter twierdzeń o faktach i mogły stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Sąd podkreślił, że przedmiotem roszczenia o wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści jest zysk, a nie przychód, jednakże pozwany nie udowodnił kosztów uzyskania przychodu, co uzasadniało zasądzenie dochodzonej kwoty. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie przepisów k.p.c.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie, że informacje udzielone przez pozwanego w wykonaniu postanowienia sądu o udzielenie informacji mają charakter twierdzeń o faktach i mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Wyjaśnienie zasad obliczania bezpodstawnie uzyskanych korzyści w przypadku naruszenia znaku towarowego.
Dotyczy specyfiki postępowania w sprawach o naruszenie praw własności przemysłowej i sposobu obliczania roszczeń.
Zagadnienia prawne (5)
Czy informacje udzielone przez pozwanego w wykonaniu postanowienia sądu o udzielenie informacji mają charakter twierdzeń procesowych, czy też stanowią jedynie podstawę do formułowania wniosków dowodowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Informacje te mają charakter twierdzeń o faktach i mogą stanowić dla sądu podstawę do dokonania ustaleń faktycznych, podlegają ocenie jak inne twierdzenia stron.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że pismo pozwanego z dnia 27 września 2010 r., złożone w wykonaniu obowiązku nałożonego przez sąd, zawierało twierdzenia o faktach pochodzące od strony sporu i podlegało ocenie jak inne twierdzenia stron, a nie jako dokument prywatny wymagający dopuszczenia dowodu.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania cywilnego (art. 210 § 3, art. 235, art. 236 k.p.c.) czyniąc ustalenia faktyczne na podstawie dokumentu prywatnego bez wydania postanowienia dowodowego?
Odpowiedź sądu
Nie, uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ sąd odniósł się do dokumentu na rozprawie, a pozwany nie kwestionował prawdziwości udzielonych informacji.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że nawet jeśli pismo z dnia 27 września 2010 r. można by uznać za dokument prywatny, to brak postanowienia dowodowego nie miał istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż sąd odniósł się do dokumentu na rozprawie, a pozwany nie kwestionował jego treści.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 229 k.p.c. w stosunku do informacji zawartych w piśmie pozwanego z dnia 27 września 2010 r.?
Odpowiedź sądu
Nie, przyznanie co do wysokości przychodu mogło pochodzić od powoda, nie zaś od pozwanego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał zarzut naruszenia art. 229 k.p.c. za zasadny w odniesieniu do przychodu, wskazując, że przyznanie co do tej okoliczności mogło pochodzić od powoda, a nie od pozwanego.
Czy roszczenie o wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści obejmuje przychód, czy też zysk, i jak należy obliczyć jego wysokość?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Roszczenie obejmuje zysk, który został osiągnięty przez naruszyciela w wyniku bezprawnego korzystania z prawa do znaku towarowego. Przychód stanowi punkt wyjścia do ustalenia wielkości korzyści, podlegając pomniejszeniu o koszty uzyskania przychodu.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że przedmiotem roszczenia jest zysk, a nie przychód. Przychód jest podstawą do ustalenia korzyści, ale musi być pomniejszony o koszty uzyskania. Obowiązek wykazania kosztów obciąża stronę pozwaną.
Czy pozwany udowodnił koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży oprawek okularowych z naruszającym oznaczeniem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pozwana spółka nie przedstawiła dowodów na poniesienie jakichkolwiek kosztów uzyskania tego przychodu.
Uzasadnienie
Ponieważ pozwana spółka nie udowodniła poniesienia kosztów uzyskania przychodu, zasadnie Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 200 000 zł tytułem wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. – (...) | instytucja | powód |
| (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością | spółka | pozwany |
Przepisy (12)
Główne
p.w.p. art. 296 § 1
Ustawa Prawo własności przemysłowej
Właściciel prawa ochronnego na znak towarowy, które zostało naruszone, może żądać wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści.
Rozporządzenie art. 102 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Stronie powodowej przysługują środki ochrony zgodnie z przepisami prawa krajowego, które zapewniają przestrzeganie zakazu działań naruszających prawa właściciela wspólnotowego znaku towarowego.
Pomocnicze
Rozporządzenie art. 9 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
k.p.c. art. 229
Kodeks postępowania cywilnego
Okoliczności faktyczne, którym strona przeciwna nie zaprzecza, mogą być uznane za przyznane.
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
p.w.p. art. 286 § 1
Ustawa Prawo własności przemysłowej
Sąd może zobowiązać naruszającego do udzielenia informacji niezbędnych do dochodzenia roszczeń.
p.w.p. art. 287 § 1
Ustawa Prawo własności przemysłowej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przychód pozwanego ze sprzedaży oprawek okularowych z naruszającym oznaczeniem został udowodniony. • Pozwany nie udowodnił kosztów uzyskania przychodu, co uzasadnia zasądzenie kwoty 200 000 zł. • Informacje udzielone przez pozwanego w wykonaniu postanowienia sądu miały charakter twierdzeń o faktach i mogły stanowić podstawę ustaleń faktycznych.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji dotyczące błędnej wykładni art. 286¹ p.w.p. • Zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych (art. 210 § 3, art. 235, art. 236 k.p.c.) • Zarzut naruszenia art. 229 k.p.c. w odniesieniu do przychodu.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiotem roszczenia o wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści nie jest przychód – jak wskazywał Sąd I instancji – ale zysk, który został osiągnięty przez naruszyciela w wyniku bezprawnego korzystania z prawa do znaku towarowego. • Obowiązek udowodnienia poniesienia kosztów zarówno co do zasady, jak i co do wysokości, obciąża naruszyciela, zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu wyrażoną w art. 6 k.c. • Wniosek o udzielenie informacji nie może zmieniać rozkładu ciężaru dowodu określonego przez przepis art. 6 k.c. oraz zasad dowodzenia faktów wynikających z k.p.c.
Skład orzekający
Edyta Jefimko
przewodniczący
Maciej Dobrzyński
sprawozdawca
Jacek Sadomski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że informacje udzielone przez pozwanego w wykonaniu postanowienia sądu o udzielenie informacji mają charakter twierdzeń o faktach i mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Wyjaśnienie zasad obliczania bezpodstawnie uzyskanych korzyści w przypadku naruszenia znaku towarowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania w sprawach o naruszenie praw własności przemysłowej i sposobu obliczania roszczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ochrony znaku towarowego i dochodzenia bezpodstawnie uzyskanych korzyści, co jest istotne dla przedsiębiorców. Wyjaśnia również kwestie proceduralne związane z obowiązkiem informacyjnym.
“200 000 zł za naruszenie znaku towarowego: Sąd Apelacyjny rozstrzyga spór o korzyści z nielegalnej sprzedaży okularów.”
Dane finansowe
WPS: 200 000 PLN
bezpodstawnie uzyskane korzyści: 200 000 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 2700 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.