Art. 41a Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając go za oparty na tych samych podstawach faktycznych co wcześniej rozpoznany wniosek.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek sędziego o wyłączenie innych sędziów z powodu powołania ich w wadliwej procedurze.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego, uznając ją za oczywiście bezzasadną i utrzymując w mocy orzeczenie sądu niższej instancji.

Sąd Najwyższy uchylił orzeczenie o środkach karnych w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonego, wskazując na konieczność określenia czasu ich trwania.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej zakazów kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej, wskazując na konieczność określenia ich okresu obowiązywania.

Sąd odrzucił skargę pracownika EBI jako niedopuszczalną z powodu wniesienia jej po terminie, stosując zasadę 'dies a quo non computatur in termino'.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej nieoznaczenia okresu trwania obowiązku zgłaszania się skazanego do Policji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok w części dotyczącej środków karnych, nakazując sądowi niższej instancji ponowne rozpoznanie sprawy z uwagi na brak określenia ich okresu obowiązywania.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, orzekając wobec oskarżonego środki karne w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonego na okres dwóch lat, a w pozostałej części utrzymał wyrok w mocy.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok w części dotyczącej braku obligatoryjnych środków karnych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.