Art. 59 Ustawa o pomocy społecznej

Ustawa o pomocy społecznej

Art. 59

Art. 59 1. Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę mieszkańca domu za jego pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. 2. Decyzję o umieszczeniu w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy prowadzącej dom pomocy społecznej lub starosta powiatu prowadzącego dom pomocy społecznej. W przypadku regionalnych domów pomocy społecznej decyzję wydaje marszałek województwa, z zastrzeżeniem ust. 5. 3. W razie niemożności umieszczenia w domu pomocy społecznej z powodu braku wolnych miejsc, powiadamia się osobę o wpisaniu na listę oczekujących oraz o przewidywanym terminie oczekiwania na umieszczenie w domu pomocy społecznej. 4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się do domów pomocy społecznej prowadzonych na zlecenie organów jednostek samorządu terytorialnego. 5. W przypadku regionalnego domu pomocy społecznej finansowanego z dochodów własnych samorządu województwa decyzję o skierowaniu wydaje organ gminy, a decyzję o umieszczeniu i opłacie mieszkańca domu za jego pobyt w tym domu wydaje marszałek województwa na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, przy czym art. 64, art. 64a i art. 64b stosuje się odpowiednio. 6. W przypadku regionalnego domu pomocy społecznej, o którym mowa w art. 56 pkt 7, decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę mieszkańca domu za jego pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. Decyzję o umieszczeniu w regionalnym domu pomocy społecznej wydaje marszałek województwa. 7. Decyzję o skierowaniu oraz o umieszczeniu w domu pomocy społecznej, o którym mowa w art. 56 pkt 7, wydaje się na czas określony nie dłuższy niż 12 miesięcy, z możliwością przedłużenia do 18 miesięcy w uzasadnionych przypadkach.

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 59:

Orzeczenia powołujące art. 59 (1000 orzeczeń)

III SAB/Gl 29/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2026-05-11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę dotyczącą przewlekłego prowadzenia postępowania przez ZUS do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

II SA/Lu 35/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie· 2026-05-11

WSA w Lublinie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę dotyczącą świadczenia wychowawczego do WSA we Wrocławiu ze względu na miejsce zamieszkania skarżącej.

III SAB/Gl 190/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2026-05-08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę dotyczącą bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, ze względu na siedzibę skarżonego organu.

I C 609/25· Sąd Rejonowy w Giżycku· 2026-04-21

Sąd Rejonowy w Giżycku zasądził od żołnierza O.B. na rzecz Agencji Mienia Wojskowego kwotę ponad 12 tys. zł za bezumowne zajmowanie kwatery po zwolnieniu ze służby, ale odstąpił od obciążania go kosztami procesu ze względu na jego ciężką chorobę i trudną sytuację rodzinną.

I SA/Ol 88/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-04-20

WSA w Olsztynie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę dotyczącą odmowy przyznania pomocy finansowej przez ARiMR do WSA w Warszawie, gdzie znajduje się siedziba Agencji.

I SA/Bd 132/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy· 2026-04-02

WSA w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę dotyczącą egzekucji administracyjnej do WSA w Warszawie, zgodnie z właściwością siedziby Prezesa NFZ.

II SO/Rz 5/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził swoją niewłaściwość do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami Policji i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

III SA/Kr 349/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie· 2026-03-30

WSA w Krakowie uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę dotyczącą kary pieniężnej za brak opłaty elektronicznej do WSA w Warszawie.

III SA/Kr 350/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie· 2026-03-30

WSA w Krakowie uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę do WSA w Warszawie, ponieważ organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, ma siedzibę w Warszawie.

III SA/Kr 351/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie· 2026-03-30

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę dotyczącą kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Potrzebujesz analizy prawnej do art. 59 ?

Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.

Zapytaj Asystenta AI