Art. 496 Prawo upadłościowe

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku w sprawie o ustalenie i zapłatę, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej rozpoznania, w tym brak istotnego zagadnienia prawnego czy rozbieżności w orzecznictwie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę podatnika na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając, że zobowiązanie podatkowe z tytułu VAT za grudzień 2012 r. nie uległo przedawnieniu, mimo upływu pierwotnego terminu, ze względu na skuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia związane z postępowaniem sądowym i późniejszym wszczęciem egzekucji.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku w sprawie o zapłatę odsetek od nieważnej umowy kredytu, uznając, że kwestia ta została już rozstrzygnięta w orzecznictwie.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Banku w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej rozpoznania.

Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną banku w sprawie o zwrot nienależnego świadczenia z nieważnej umowy kredytu indeksowanego kursem franka, potwierdzając abuzywność klauzul waloryzacyjnych i brak prawa zatrzymania po stronie banku.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku od wyroku sądu apelacyjnego w sprawie o ustalenie nieważności umowy kredytu hipotecznego i zapłatę, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej rozpoznania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku w sprawie dotyczącej abuzywności postanowień umowy kredytu hipotecznego, powołując się na ugruntowane orzecznictwo.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku od wyroku dotyczącego umowy kredytu hipotecznego, uznając, że kwestie podniesione przez bank zostały już ugruntowane w orzecznictwie.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego w części dotyczącej zarzutu zatrzymania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając umowę kredytu bankowego za wzajemną.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia wymogów formalnych i braku istotnych zagadnień prawnych.