Art. 100d Prawo o ruchu drogowym

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, jednakże uznał, że nie miało ono miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

WSA we Wrocławiu stwierdził bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, zobowiązując go do rozpatrzenia wniosku w terminie 30 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Wojewodę Podlaskiego do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt stały w terminie 30 dni, uznając bezczynność organu mimo przepisów specustawy ukraińskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy w terminie 14 dni, stwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, przyznając skarżącej 600 zł zadośćuczynienia.

WSA w Gdańsku zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE w terminie 14 dni, stwierdzając rażącą bezczynność organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do załatwienia wniosku o zezwolenie na pobyt stały w terminie 60 dni, stwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ i przyznając skarżącemu 1500 zł zadośćuczynienia.

WSA w Gdańsku zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, stwierdzając rażące naruszenie prawa przez bezczynność organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał Wojewodę Dolnośląskiego do załatwienia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, stwierdzając bezczynność organu pomimo przepisów zawieszających terminy w sprawach cudzoziemców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, ale uznał, że nie nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa, umorzył postępowanie w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania wniosku i oddalił dalej idącą skargę, zasądzając jednocześnie koszty postępowania.