Art. 48 Kodeks wykroczeń

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że instytucja wyłączenia sędziego jest wystarczająca do zapewnienia bezstronności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie PWINB, uznając je za wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych, co uniemożliwiło merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że argumentacja wnioskodawczyni dotyczyła wadliwości procedury powołania sędziego, a nie jego powiązania z konkretną sprawą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych budynku gospodarczego, którego powierzchnia zabudowy przekroczyła dopuszczalny limit dla budowy na zgłoszenie.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu równorzędnego, uznając, że istnieją sędziowie w Sądzie Okręgowym w Rybniku, wobec których nie zachodzą okoliczności wyłączające bezstronność, a instytucja wyłączenia sędziego jest wystarczająca do zapewnienia sprawiedliwego rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że istnieją sędziowie w sądzie okręgowym, którzy nie są dotknięci zarzutami stronniczości, a wyłączenie sędziego jest wystarczającym środkiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że sprawa budowy zbiornika na nieczystości płynne wymaga ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ale sam sąd nie rozstrzygał merytorycznie o legalności budowy.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi, uznając, że liczne pozwy powoda przeciwko sędziom nie stanowią wystarczającej podstawy do naruszenia dobra wymiaru sprawiedliwości.

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą prawidłowości uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie rozbiórki urządzenia reklamowego, potwierdzając zasadność zastosowania art. 138 § 2 K.p.a.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi, wskazując na konieczność zastosowania art. 48¹ k.p.c. z uwagi na fakt, że powodem jest sędzia orzekający w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy.