Art. 172 odwołuje się do:
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zasiedzenie, uznając, że nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zasiedzenie nieruchomości, uznając brak istotnego zagadnienia prawnego lub oczywistej zasadności skargi.
Sąd Najwyższy przyznał tłumaczowi przysięgłemu wynagrodzenie za wykonane tłumaczenie postanowienia Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu, uznając, że skarżący nie wykazał istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zasiedzenie, uznając, że nie wykazała ona oczywistej zasadności ani naruszenia prawa.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zasiedzenie, uznając, że nie przedstawiono istotnych zagadnień prawnych ani nie wykazano rozbieżności w orzecznictwie.
WSA uchylił decyzję o usunięciu drzew i nałożeniu nasadzeń zastępczych z powodu błędów proceduralnych w określeniu warunków nasadzeń.
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł o ważności art. 172 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446, który ogranicza moc wsteczną pozwolenia na uszlachetnianie czynne, uznając je za zgodne z prawem UE.
Sąd oddalił wniosek o zasiedzenie nieruchomości, uznając, że posiadanie przez wnioskodawcę nie miało charakteru samoistnego.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżąca nie wykazała istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności skargi.
Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 172 ?
Wypróbuj Lexedit Research