Orzeczenie · 2011-12-06

XVII AMC 2782/11Niedozwolona klauzula opłaty windykacyjne skok

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2011-12-06
SAOSCywilneochrona konsumentówŚredniaokręgowy
SKOKopłaty windykacyjnewzorzec umowykonsumentdobre obyczajeinteresy konsumentaSąd Ochrony Konkurencji i Konsumentówkoszty postępowania

Stowarzyszenie (...) wniosło pozew przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. (...) we W. (SKOK) o uznanie za niedozwolone i zakazanie wykorzystywania w obrocie z konsumentami postanowień wzorca umowy dotyczących opłat za czynności windykacyjne, uzależnionych od wysokości kwoty wymagalnej. Powód wskazał, że klauzula jest rażąco sprzeczna z dobrymi obyczajami i narusza interesy konsumentów, przerzucając na nich ryzyko działalności gospodarczej SKOK. Pozwana SKOK wniosła o oddalenie powództwa, argumentując, że powód nie wykazał swojej legitymacji, a SKOK świadczy usługi tylko członkom. Podniosła również, że ustawa o kredycie konsumenckim przewiduje informację o kosztach upomnień, a zastrzeżona opłata stanowi rekompensatę kosztów SKOK. Sąd Okręgowy ustalił, że pozwana posługuje się wzorcem umownym zawierającym zakwestionowaną klauzulę, która określa opłaty za czynności windykacyjne w zależności od przedziałów kwot wymagalnych. Sąd uznał powództwo za zasadne. Potwierdził legitymację powoda do wytoczenia powództwa na podstawie art. 479^38 § 1 k.p.c. Oceniając klauzulę pod kątem abuzywności (art. 385^1 § 1 k.c.), stwierdził, że nie była ona uzgadniana indywidualnie, nie dotyczy głównych świadczeń stron, a jej treść jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów. Sąd wskazał, że pojęcie „czynności windykacyjnych” nie jest zdefiniowane, opłaty są ryczałtowe i nie zależą od nakładu pracy, a zróżnicowanie ich wysokości od kwoty wymagalnej jest nieuzasadnione. Podkreślono, że konsument jest stroną słabszą w relacjach z instytucjami finansowymi i musi być należycie informowany o kosztach. W konsekwencji, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał klauzulę za niedozwoloną i zakazał jej stosowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c., zasądzając od pozwanej na rzecz powoda tylko część kosztów zastępstwa procesowego (60 zł w każdej z sześciu spraw), uznając za niecelowe dzielenie jednej klauzuli na wiele pozwów. Sąd podkreślił, że takie działanie powoda było sprzeczne z zasadami uczciwego postępowania i interesem wymiaru sprawiedliwości, a także mogło generować nieuzasadnione koszty dla konsumentów i pozwanego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia 'czynności windykacyjne' w kontekście klauzul abuzywnych, zasady oceny klauzul dotyczących opłat w umowach z konsumentami, stosowanie art. 102 k.p.c. w przypadku nadużywania praw procesowych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki działalności SKOK i konkretnego wzorca umowy. Ocena kosztów postępowania jest zależna od okoliczności konkretnej sprawy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy postanowienie wzorca umowy dotyczące opłat za czynności windykacyjne, uzależnione od wysokości kwoty wymagalnej, jest niedozwolonym postanowieniem umownym w rozumieniu art. 385^1 § 1 k.c.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienie to jest niedozwolone.

Uzasadnienie

Postanowienie nie było indywidualnie uzgodnione, nie dotyczyło głównych świadczeń, a jego treść była niejasna, nie uzależniała opłat od faktycznego nakładu pracy i zróżnicowanie ich wysokości od kwoty wymagalnej było nieuzasadnione, co czyniło je sprzecznym z dobrymi obyczajami i rażąco naruszającym interesy konsumentów.

Czy stowarzyszenie konsumenckie ma legitymację do wytoczenia powództwa o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, stowarzyszenie ma legitymację.

Uzasadnienie

Legitymacja stowarzyszenia wynika z jego celów statutowych dotyczących ochrony interesów konsumentów i znajduje oparcie w art. 479^38 § 1 k.p.c.

Czy sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. w przypadku niecelowego mnożenia pozwów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd może zastosować art. 102 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że niecelowe dzielenie jednej klauzuli na sześć pozwów, w sytuacji gdy powód korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych, stanowiło nadużycie prawa procesowego i było sprzeczne z zasadami uczciwego postępowania oraz ekonomią procesową, uzasadniając zastosowanie art. 102 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uznanie za niedozwolone i zakazanie wykorzystywania postanowienia wzorca umowy
Strona wygrywająca
Stowarzyszenie (...)

Strony

NazwaTypRola
Stowarzyszenie (...)instytucjapowód
Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa im. (...) we W.instytucjapozwana
Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa w S.instytucjainterwenient uboczny

Przepisy (9)

Główne

k.c. art. 385¹ § § 1

Kodeks cywilny

Za niedozwolone uznaje się postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

k.p.c. art. 479³⁸ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa legitymację stowarzyszeń do wytaczania powództw o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.

Pomocnicze

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Pozwala sądowi na zasądzenie od strony przegrywającej tylko części kosztów albo nieobciążanie jej w ogóle kosztami w wypadkach szczególnie uzasadnionych.

u.k.k. art. 4 § ust. 2 pkt 13

Ustawa o kredycie konsumenckim

Przewiduje, że elementem umowy o kredyt konsumencki powinna być informacja o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty.

u.k.k. art. 4 § ust. 3

Ustawa o kredycie konsumenckim

Stanowi, że w razie braku możliwości podania kosztów, należy określić ich szacunkową wysokość oraz okoliczności, od których zależy ich ostateczna wysokość.

k.p.c. art. 479⁴⁴ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

u.k.s.c. art. 96 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Zwalnia niektóre podmioty, w tym stowarzyszenia, od kosztów sądowych.

u.k.s.c. art. 26 § ust. 1 pkt 6

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Dotyczy opłat sądowych w sprawach, w których strona jest zwolniona od kosztów sądowych.

u.k.s.c. art. 113 § ust. 4 w zw. z art. 96 ust. 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Reguluje obciążenie strony kosztami sądowymi w sprawach, w których strona była zwolniona od ich ponoszenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niejasność definicji 'czynności windykacyjnych' we wzorcu umowy. • Brak uzależnienia wysokości opłat od faktycznego nakładu pracy. • Nieuzasadnione zróżnicowanie opłat w zależności od wysokości kwoty wymagalnej. • Przerzucanie ryzyka działalności gospodarczej na konsumenta. • Naruszenie dobrych obyczajów i rażące naruszenie interesów konsumenta.

Odrzucone argumenty

Argumentacja SKOK o świadczeniu usług wyłącznie członkom. • Argumentacja SKOK o wpływie członków na funkcjonowanie spółdzielni. • Argumentacja SKOK, że opłata stanowi rekompensatę kosztów.

Godne uwagi sformułowania

„dobre obyczaje” to reguły postępowania niesprzeczne z etyką, moralnością i aprobowanymi społecznie obyczajami. • Pojęcie „interesów konsumenta” należy rozumieć szeroko, nie tylko jako interes ekonomiczny. • klauzula generalna wyrażona w art. 385 ¹ § 1 k.c. uzupełniona została listą niedozwolonych postanowień umownych zamieszczoną w art. 385 ³ k.c. • nie ulega wątpliwości, że ich pobieranie znajduje, co do zasady umocowanie w obowiązujących przepisach. • nie można być świadomym, jakie czynności pozwanej powodują powstanie obowiązku uiszczenia opłaty. • nie ma uzasadnienia dla zróżnicowania wysokości opłat za czynności windykacyjne ze względu na samą wysokość kwoty wymagalnej od konsumenta. • instytucje, którym konsumenci powierzają swoje oszczędności obowiązują szczególne standardy uczciwego i rzetelnego postępowania z konsumentami. • konsument w relacjach z instytucją świadczącą dla niego usługi finansowe jest stroną wyraźnie słabszą. • niecelowe, zbędne i pozbawione logicznego uzasadnienia poza ekonomiczną korzyścią powoda, dzielenie jednej klauzuli na kilka powództw.

Skład orzekający

Małgorzata Perdion-Kalicka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'czynności windykacyjne' w kontekście klauzul abuzywnych, zasady oceny klauzul dotyczących opłat w umowach z konsumentami, stosowanie art. 102 k.p.c. w przypadku nadużywania praw procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki działalności SKOK i konkretnego wzorca umowy. Ocena kosztów postępowania jest zależna od okoliczności konkretnej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat windykacyjnych w instytucjach finansowych i pokazuje, jak sądy oceniają takie klauzule pod kątem ochrony konsumentów. Dodatkowo, rozstrzygnięcie o kosztach postępowania ze względu na niecelowe mnożenie pozwów jest interesujące z perspektywy procesowej.

SKOK musi zapłacić za niejasne opłaty windykacyjne! Sąd chroni konsumentów przed ukrytymi kosztami.

0

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst