VIII SA/Wa 940/17Uchylenie decyzji VAT odliczenie podatku naliczonego 21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wszystkie miesiące 2011 r. Organy podatkowe zakwestionowały prawo skarżącego do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych przez Przedsiębiorstwo [...] J. M., twierdząc, że faktury te nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych (zakupu oleju napędowego) i że skarżący nie dochował należytej staranności przy weryfikacji swojego kontrahenta, a także że mógł wiedzieć o udziale w oszustwie podatkowym. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o VAT, kwestionując ustalenia faktyczne i utrzymując, że transakcje miały miejsce, a jego kontrahent (reprezentowany przez A. L.) nie został postawiony w stan oskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy podatkowe naruszyły przepisy postępowania, w szczególności art. 122, 187 § 1 i 191 Op w związku z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT. Sąd wskazał, że organy nie wykazały w sposób wystarczający, iż sporne faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych ani że skarżący wiedział o udziale w oszustwie podatkowym. Podkreślono, że prawo do odliczenia VAT jest zasadą podstawową, a odmowa jego stosowania stanowi wyjątek, który musi być udowodniony przez organ podatkowy. Sąd odwołał się do orzecznictwa TSUE, wskazując, że podatnik nie może być obciążony obowiązkiem weryfikacji kontrahentów na tak szeroką skalę, a organy muszą wykazać obiektywne przesłanki świadczące o wiedzy podatnika o przestępstwie. Sąd uchylił decyzję, ale nie wykluczył możliwości odmowy prawa do odliczenia po ponownym rozpoznaniu sprawy, pod warunkiem należytego uzupełnienia materiału dowodowego i wykazania przez organy, że transakcje nie miały miejsca lub że skarżący działał w złej wierze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWskazuje na obowiązek organów podatkowych wykazania braku rzeczywistości transakcji lub złej wiary podatnika przy odliczaniu VAT, zgodnie z orzecznictwem TSUE. Podkreśla znaczenie należytej staranności i dobrej wiary w kontekście VAT.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której kwestionowane jest prawo do odliczenia VAT z faktur wystawionych przez podmiot powiązany z inną osobą fizycznie prowadzącą działalność. Wymaga analizy konkretnych okoliczności faktycznych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy faktury VAT dokumentujące dostawę paliwa, wystawione przez podmiot, który rzekomo nie prowadził działalności w zakresie obrotu hurtowego, mogą stanowić podstawę do odliczenia podatku naliczonego, jeśli podatnik nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahenta?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organ podatkowy wykaże w sposób wystarczający, że transakcje nie miały miejsca lub że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale w oszustwie podatkowym. Jednakże, organy podatkowe nie wykazały w sposób wystarczający braku rzeczywistości transakcji ani świadomości skarżącego o udziale w oszustwie podatkowym, co skutkowało uchyleniem decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe nie wykazały w sposób wystarczający, iż sporne faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych ani że skarżący wiedział o udziale w oszustwie podatkowym. Podkreślono, że prawo do odliczenia VAT jest zasadą, a odmowa jego stosowania wymaga udowodnienia przez organ obiektywnych przesłanek świadczących o wiedzy podatnika o przestępstwie.
Czy organ podatkowy prawidłowo zastosował art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT, odmawiając prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które według organu nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organ nie wykazał w sposób wystarczający, że transakcje nie miały miejsca lub że podatnik działał w złej wierze. W tej sprawie Sąd uznał, że organy nie wykazały tych okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania, ponieważ organy nie wykazały w sposób wystarczający, że sporne faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych ani że skarżący wiedział o udziale w oszustwie podatkowym. Podkreślono, że ciężar dowodu spoczywa na organie podatkowym.
Czy zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia przeciwko podatnikowi o posługiwanie się nierzetelnymi fakturami jest skuteczne dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli postanowienie o wszczęciu dochodzenia zawiera wszystkie niezbędne elementy.
Uzasadnienie
Sąd uznał zarzut naruszenia art. 70 § 1 Op za chybiony, wskazując, że wystąpiły przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 Op, a postanowienie o wszczęciu dochodzenia było skuteczne dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (39)
Główne
u.p.t.u. art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 86 § ust. 2 pkt 1 lit. a)
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit. a)
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u.
Ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług
Op art. 70 § § 6 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Op art. 70c
Ordynacja podatkowa
Op art. 122
Ordynacja podatkowa
Op art. 187 § § 1
Ordynacja podatkowa
Op art. 191
Ordynacja podatkowa
Op art. 210 § § 1 pkt 6
Ordynacja podatkowa
Op art. 210 § § 4
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 5 § 1 i 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 7 § 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 8
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 15 § 1 – 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 19
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 29 § 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 41
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 99 § 12
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 103 § 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 109 § 3
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 146a § pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u.
Ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług
Op art. 233 § § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Op art. 70 § § 1
Ordynacja podatkowa
Op art. 188
Ordynacja podatkowa
Op art. 121 § § 1
Ordynacja podatkowa
k.k.s. art. 62 § § 2
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 62 § § 1
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 61 § § 1
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 56 § § 1 i 2
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 7 § § 1
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 6 § § 2
Kodeks karny skarbowy
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2 i § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu art. § 3 § ust. 1 pkt 1 lit. g
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy podatkowe nie wykazały w sposób wystarczający, że sporne faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. • Organy podatkowe nie wykazały, że skarżący wiedział lub powinien był wiedzieć, iż bierze udział w oszustwie podatkowym. • Skarżący nie może ponosić odpowiedzialności za ewentualne zaniechania dostawców jego kontrahenta. • Zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT wymaga wykazania przez organ, że transakcje nie zostały dokonane lub że podatnik działał w złej wierze.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 188 Op uznano za chybiony z uwagi na nieprecyzyjne przedstawienie okoliczności. • Zarzut naruszenia art. 70 § 1 Op uznano za chybiony z uwagi na wystąpienie przesłanek z art. 70 § 6 pkt 1 Op.
Godne uwagi sformułowania
organy podatkowe nie wykazały, że nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych (tj. dostawy towarów) sporne faktury VAT • nie wykazały, że paliwo nie zostało dostarczone skarżącemu przez wystawcę spornych faktur, nawet jeśli w jego imieniu działał A. L. • nie wykazały, na czym miało polegać oszustwo podatkowe, w którym rzekomo brał udział skarżący • prawo podatników do odliczenia od podatku (VAT), który są zobowiązani zapłacić, podatku należnego lub zapłaconego z tytułu towarów i usług otrzymanych przez nich, stanowi zasadę podstawową wspólnego systemu podatku (VAT) • organ podatkowy zobowiązany jest wykazać w sposób prawnie wymagany istnienie obiektywnych przesłanek prowadzących do wniosku, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż transakcja mająca stanowić podstawę prawa do odliczenia wiązała się z przestępstwem • należyta staranność podatnika podatku od towarów i usług w relacjach handlowych (dobra wiara) to stan świadomości podatnika i związana z tym powinność oraz możliwość przewidywania określonych zdarzeń, że uczestniczy w działaniach prowadzących do wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku.
Skład orzekający
Artur Kot
przewodniczący-sprawozdawca
Marek Wroczyński
członek
Justyna Mazur
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wskazuje na obowiązek organów podatkowych wykazania braku rzeczywistości transakcji lub złej wiary podatnika przy odliczaniu VAT, zgodnie z orzecznictwem TSUE. Podkreśla znaczenie należytej staranności i dobrej wiary w kontekście VAT."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której kwestionowane jest prawo do odliczenia VAT z faktur wystawionych przez podmiot powiązany z inną osobą fizycznie prowadzącą działalność. Wymaga analizy konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu odliczania VAT od faktur, gdzie organy kwestionują rzeczywistość transakcji i staranność podatnika. Wyrok podkreśla znaczenie orzecznictwa TSUE i zasad neutralności VAT.
“Czy możesz stracić prawo do odliczenia VAT, jeśli Twój kontrahent nie działał w pełni legalnie?”
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.