VIII P 652/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowódka E. W. pozwała pracodawcę (...) w W. (...) o zasądzenie kwoty 45.000 zł tytułem odszkodowania uzupełniającego, ponad kwotę już zasądzoną prawomocnym wyrokiem w innej sprawie (sygn. akt VIII P 761/15). Powódka argumentowała, że poprzednie odszkodowanie pokrywało jedynie szkody wynikające z faktu bezprawnego rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, a nie szkody związane z brakiem realizacji umownego trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Pozwany wniósł o odrzucenie pozwu jako objętego powagą rzeczy osądzonej, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o oddalenie powództwa. Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek o odrzucenie pozwu. Ustalono, że powódka była zatrudniona na stanowisku dyrektora programu – redaktora naczelnego z umową na czas nieokreślony i trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia. Pracodawca rozwiązał z nią umowę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. W poprzedniej sprawie zasądzono na rzecz powódki 15.000 zł odszkodowania. Sąd w obecnym postępowaniu, powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (SK 18/05) i Sądu Najwyższego (m.in. I PK 135/08, II PK 28/10), uznał dopuszczalność dochodzenia roszczeń uzupełniających na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności deliktowej (art. 415 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). Podkreślono jednak, że wymaga to wykazania wszystkich przesłanek odpowiedzialności deliktowej: szkody, zawinionego i bezprawnego działania pracodawcy oraz związku przyczynowego. Sąd stwierdził, że powódka nie udowodniła zawinionego, zamierzonego działania pracodawcy polegającego na świadomym i zaplanowanym rozwiązaniu umowy z naruszeniem prawa. Choć pracodawca niewłaściwie zakwalifikował zachowanie powódki, to jednak dała ona podstawy do zakończenia współpracy, a działania pracodawcy nie nosiły cech ewidentnej bezprawności i umyślności. W konsekwencji Sąd oddalił powództwo, uznając brak podstaw do zasądzenia odszkodowania uzupełniającego na podstawie art. 415 k.c. Sąd orzekł również o kosztach postępowania na rzecz pozwanego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie dopuszczalności dochodzenia roszczeń uzupełniających na gruncie odpowiedzialności deliktowej w sprawach pracowniczych oraz warunki przypisania pracodawcy winy umyślnej przy rozwiązywaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pracownik dochodzi roszczeń uzupełniających po uzyskaniu odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Kluczowe jest udowodnienie winy umyślnej pracodawcy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy pracownik może dochodzić roszczeń odszkodowawczych przekraczających limit określony w art. 58 k.p. na podstawie przepisów o odpowiedzialności deliktowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jest to dopuszczalne na podstawie art. 415 k.c. w zw. z art. 300 k.p., jednak wymaga wykazania wszystkich przesłanek odpowiedzialności deliktowej.
Uzasadnienie
Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z Konstytucją przepis wyłączający dochodzenie innych roszczeń odszkodowawczych niż te z art. 58 k.p. Sąd Najwyższy wskazuje, że podstawą takich roszczeń jest odpowiedzialność deliktowa, która wymaga udowodnienia szkody, zawinionego i bezprawnego działania pracodawcy oraz związku przyczynowego.
Czy pracodawcy można przypisać winę umyślną lub zamierzone naruszenie przepisów przy rozwiązywaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia, jeśli pracownik dał podstawy do zakończenia współpracy, a kwalifikacja zachowania była jedynie niewłaściwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w takich okolicznościach nie można przypisać pracodawcy winy umyślnej ani zamierzonego naruszenia przepisów, co wyklucza odpowiedzialność deliktową.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powódka dała pracodawcy podstawy do zakończenia współpracy, a niewłaściwa kwalifikacja jej zachowania jako ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych nie oznacza ewidentnie bezprawnego działania z zamiarem pozbawienia pracownika zatrudnienia. Brak jest dowodów na umyślność pracodawcy.
Czy powódka wykazała szkodę innego rodzaju niż ta, która została zrekompensowana zasądzonym wcześniej odszkodowaniem za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia?
Odpowiedź sądu
Nie, powódka nie wykazała innej szkody.
Uzasadnienie
Powódka domagając się odszkodowania w poprzedniej sprawie powoływała się na zastrzeżony okres wypowiedzenia, co oznaczało utratę źródła zarobkowania. W obecnym postępowaniu nie wykazała innego rodzaju szkody.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. W. | osoba_fizyczna | powódka |
| (...) w W. (...) | spółka | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p. art. 58
Kodeks pracy
Limituje wysokość odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia.
k.p. art. 300
Kodeks pracy
Stosuje przepisy Kodeksu cywilnego do stosunków pracy.
k.c. art. 415
Kodeks cywilny
Podstawa odpowiedzialności deliktowej za szkodę wyrządzoną z winy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 199 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia pozwu, w tym ze względu na powagę rzeczy osądzonej.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik sporu w zakresie kosztów postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak udowodnienia zawinionego i zamierzonego działania pracodawcy polegającego na świadomym i zaplanowanym rozwiązaniu umowy o pracę z naruszeniem przepisów prawa. • Powódka nie wykazała szkody innego rodzaju niż ta, która została zrekompensowana zasądzonym wcześniej odszkodowaniem. • Pracodawca niewłaściwie zakwalifikował zachowanie powódki, ale powódka dała podstawy do zakończenia współpracy, a działania pracodawcy nie nosiły cech ewidentnej bezprawności i umyślności.
Odrzucone argumenty
Roszczenie o odszkodowanie uzupełniające jest zasadne, ponieważ zasądzone wcześniej odszkodowanie nie pokrywa wszystkich szkód wynikających z braku realizacji umownego okresu wypowiedzenia. • Pracodawcy można przypisać winę umyślną, polegającą na bezpośrednim zamiarze popełnienia deliktu.
Godne uwagi sformułowania
zasądzenie odszkodowania uzupełniającego • powaga rzeczy osądzonej • odpowiedzialność deliktowa za szkodę • zamierzone naruszenie przepisów • ewidentnie bezprawne i zawinione nadużycie • nieadekwatny tryb rozwiązania umowy o pracę
Skład orzekający
Anna Bulanda
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności dochodzenia roszczeń uzupełniających na gruncie odpowiedzialności deliktowej w sprawach pracowniczych oraz warunki przypisania pracodawcy winy umyślnej przy rozwiązywaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pracownik dochodzi roszczeń uzupełniających po uzyskaniu odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Kluczowe jest udowodnienie winy umyślnej pracodawcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia możliwości dochodzenia odszkodowań uzupełniających w prawie pracy, co jest istotne dla prawników. Pokazuje też, jak trudne jest udowodnienie umyślności pracodawcy w kontekście rozwiązania umowy o pracę.
“Czy można dostać podwójne odszkodowanie za zwolnienie? Sąd wyjaśnia granice odpowiedzialności pracodawcy.”
Dane finansowe
WPS: 45 000 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.