VII K 777/17

Sygn. akt VII K 777/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Oleśko Protokolant: sekr. sądowy A. K. po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 roku, sprawy A. O. s. Z. i B. z domu R. ur. (...) w P. oskarżonego o to, że: w dniach 17 i 18 lipca 2017 r. w siedzibie (...) Banku (...) w P. , woj. (...) , działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci przyznania kredytu gotówkowego w łącznej kwocie 112 015 zł, wprowadził w błąd pracowników (...) Banku (...) udzielających mu w/w kredytu w ten sposób, że przedłożył nierzetelne pisemne zaświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego kredytu o zatrudnieniu w firmie (...) i osiąganych dochodach z tego tytułu w wysokości 4927,16 brutto miesięcznie na którym podrobił podpis D. F. , czym usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) Banku (...) poprzez udzielenie ww. kredytu działając tym na szkodę (...) Banku (...) tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286§1 kk w zb. z art. 297§1 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk 1. oskarżonego A. O. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286§1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i art. 33 § 2 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 (sto) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat; 3. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby w formie pisemnych sprawozdań składanych co 6 (sześć) miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku; 4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. M. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu przez obrońcę wyznaczonego z urzędu; 5. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 984,60 (dziewięćset osiemdziesiąt cztery złote sześćdziesiąt groszy) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 320 (trzysta dwadzieścia) złotych tytułem opłat. UZASADNIENIE W niniejszej sprawie wraz z aktem oskarżenia wpłynął wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 § 2 kpk . Na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2018 roku Sąd uwzględnił powyższy wniosek i wydał wyrok w trybie art. 343 kpk . Jak stanowi art. 424 § 3 kpk w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie między innymi co do wyroku wydanego w trybie art. 343 kpk , sąd może ograniczyć zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć. Dlatego też Sąd w dalszej części ograniczy uzasadnienie do omówienia wskazanych okoliczności. A. O. w dniach w dniach 17 i 18 lipca 2017 r. w siedzibie (...) Banku (...) w P. , woj. (...) , działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci przyznania kredytu gotówkowego w łącznej kwocie 112 015 zł, wprowadził w błąd pracowników (...) Banku (...) udzielających mu w/w kredytu w ten sposób, że przedłożył nierzetelne pisemne zaświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego kredytu o zatrudnieniu w firmie (...) i osiąganych dochodach z tego tytułu w wysokości 4927,16 brutto miesięcznie na którym podrobił podpis D. F. , czym usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) Banku (...) poprzez udzielenie ww. kredytu działając tym na szkodę (...) Banku (...) , swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, ponieważ nie zachodzi żadna okoliczność wyłączająca winę w rozumieniu Kodeksu Karnego . Oskarżony nie dał posłuchu normie prawnej, mimo iż miał taką możliwość. Mając na uwadze poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne, nie budzi wątpliwości, że zachowanie oskarżonego stanowi czyn zabroniony społecznie szkodliwy w stopniu znacznym. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął pod uwagę: - rodzaj i charakter naruszonego dobra jakim jest w niniejszej sprawie mienie oraz wiarygodność dokumentów; - duże rozmiary grożącej szkody; - popełnienie przestępstwa z zamiarem bezpośrednim; - motywację sprawcy, który działał z niskich pobudek tj. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wymierzając karę Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonego jego uprzednią niekaralność. Ponadto A. O. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Ma on ustabilizowaną sytuację rodzinną i zawodową. Jako okoliczności obciążające Sąd poczytał oskarżonemu, że swoim zachowaniem naruszył zaufanie jakim obdarzyła go D. F. . Ponadto Sąd miał na uwadze działanie z niskich pobudek tj. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Mając na uwadze powyższe kwestie, a także zważając, aby kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także, aby zrealizowała cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonego oraz wytyczne w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata. Zawieszając wykonanie kary Sąd kierował się przede wszystkim tym, iż oskarżony nie był dotychczas karany. Dlatego też zdaniem Sądu orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności nie jest konieczne. W ocenie Sądu istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna, co do tego, że będzie on przestrzegać porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Z uwagi na fakt, iż oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd wymierzył mu na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Miarkując wysokość kary grzywny, oprócz okoliczności wskazanych powyżej Sąd miał na uwadze również sytuację materialną i osobistą oskarżonego, jego warunki osobiste, rodzinne. Przy kształtowaniu wysokości grzywny (jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł) Sąd baczył także, by nie przekraczała ona możliwości zarobkowych i majątkowych oskarżonego. Oskarżony jest utrzymującą się z renty w kwocie 650 złotych. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Zgodnie z art. 72 § 1 kk Sąd zawieszając wykonanie kary obligatoryjnie musi nałożyć na sprawcę przynajmniej jeden z obowiązków probacyjnych wskazanych enumeratywnie w powołanym artykule. Zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy wystarczającym jest zastosowanie środka polegającego na informowaniu Sądu o przebiegu okresu próby w formie pisemnych sprawozdań składanych co sześć miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku. Na podstawie § 4, § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016r., poz. 1715) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. M. kwotę 516,60 złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu sądowym. Zdaniem Sądu powyższe wynagrodzenie jest stosowne do charakteru i stopnia zawiłości sprawy oraz adekwatne do wkładu pracy obrońcy. O kosztach sądowych wobec oskarżonego orzeczono na podstawie art. 627 k.p.k. Stanowią je: - ryczałty za doręczenia wezwań i innych pism w postępowaniu przygotowawczym oraz w I-szej instancji – 40 złotych; - opłata za dane o karalności – 30 złotych; - wynagrodzenie obrońcy – 516,60 złotych; - wynagrodzenie biegłych psychiatrów -398 złotych. Natomiast opłaty od skazania zostały wymierzone oskarżonemu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. nr 49, poz. 223 z 1983 roku z późn. zm.).