VII K 590/16

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał sprawę przeciwko I. S., oskarżonej o popełnienie przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Zarzucono jej, że w okresie od stycznia do lutego 2013 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła spółkę (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 134.737,69 zł, zamawiając wyroby farmaceutyczne i nie regulując należności. W toku postępowania ustalono, że spółka (...) spółka cywilna I. i A. P. Hurtownia (...) w P., z którą współpracowała spółka (...) S.A., była reprezentowana przez wspólników I. i A. P. Oskarżona I. S. była zatrudniona w tej spółce cywilnej na stanowisku kierownika biura na podstawie umowy o pracę. Zamówienia były składane na polecenie wspólników, a oskarżona nie miała wpływu na ustalanie cen ani ilości zamawianego towaru. Sąd uznał, że nie ma wystarczających dowodów na to, że oskarżona świadomie wprowadziła spółkę (...) S.A. w błąd co do możliwości wywiązania się z zobowiązania lub co do swojej roli w spółce cywilnej. Podkreślono, że spółka cywilna nie posiada odrębnej osobowości prawnej, a za jej zobowiązania odpowiadają solidarnie wspólnicy. Brak było dowodów na to, że oskarżona była wspólnikiem lub reprezentantem spółki cywilnej w sposób uzasadniający jej odpowiedzialność karną za oszustwo. Sąd podkreślił, że świadkowie z ramienia pokrzywdzonego nie posiadali pełnej wiedzy co do roli oskarżonej w spółce, a jej działania mieściły się w ramach obowiązków pracowniczych. Wobec braku dowodów na świadome wprowadzenie w błąd i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, sąd orzekł uniewinnienie od zarzucanego czynu, zgodnie z zasadą in dubio pro reo.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający