VII GC 789/25Oddalenie powodztwa ubezpieczenie auto casco stawka za robociznę

Powód wniósł o zapłatę części odszkodowania z umowy ubezpieczenia auto casco, wywodząc swoje roszczenie z umowy cesji wierzytelności. Pozwany ubezpieczyciel podniósł zarzut, że powód nabył wierzytelność w kwocie niższej niż dochodzona, a także zakwestionował zasadność zastosowanej przez powoda stawki za robociznę, twierdząc, że nie odpowiada ona cenom rynkowym zgodnie z ogólnymi warunkami ubezpieczenia (OWU). Sąd, analizując umowę cesji, uznał, że powód nabył całość wierzytelności, a nie jej część ograniczoną do konkretnej kwoty. Kluczową kwestią stała się jednak wysokość stawki za robociznę, uregulowana w § 17 ust. 2 pkt 2 OWU. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego, ciężar dowodu faktu stanowiącego podstawę roszczenia spoczywa na powodzie. W tym przypadku powód musiał wykazać, że zastosowana stawka za robociznę odpowiada cenom rynkowym, czyli cenom stosowanym przez warsztaty porównywalnej kategorii na danym terenie. Sąd uznał, że przedstawione przez powoda dowody, takie jak tabele i oświadczenia warsztatów, nie stanowiły wystarczającego dowodu na okoliczność cen rynkowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy pozwany zaprzeczył, by po takich cenach odbywał się obrót rynkowy. Sąd odwołał się do wykładni art. 65 § 2 kc, wskazując na konieczność badania zgodnego zamiaru stron i celu umowy. Podkreślono, że pojęcie "średnich cen" należy rozumieć jako ceny typowe, najczęściej spotykane na rynku, a nie średnią arytmetyczną. Sąd stwierdził, że powód nie wykazał, by zastosowana stawka odpowiadała cenom rynkowym, a tym samym nie wykazał, że wypłacone przez pozwanego odszkodowanie było niższe od należnego. W związku z tym uznano, że powód nabył wierzytelność nieistniejącą, co skutkowało oddaleniem powództwa. Sąd orzekł również o kosztach postępowania na rzecz pozwanego, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający