VI KA 396/20

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonych R. S. i A. M. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu, który skazał ich za przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Oskarżeni zostali skazani na kary pozbawienia wolności: R. S. na 2 lata, a A. M. (1) na 1 rok. Apelacja zarzucała rażącą niewspółmierność orzeczonych kar w stosunku do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Sąd Okręgowy, po analizie przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących podstawy zmiany orzeczenia z powodu rażącej niewspółmierności kary, uznał zarzut za niezasadny. Sąd podkreślił, że pojęcie „rażącej” niewspółmierności oznacza „bardzo dużą” nieproporcjonalność, a wymierzone kary mieszczą się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia (od roku do 10 lat pozbawienia wolności). Sąd odniósł się do kwestii winy, wskazując na poczytalność oskarżonych i wpływ poziomu wykształcenia na rozpoznanie społecznego znaczenia czynu, co zostało uwzględnione przez Sąd Rejonowy. Zwrócono uwagę na fakt, że ilość posiadanych narkotyków znacząco wykraczała ramy pojęcia „znacznej ilości”, a R. S. zamierzał sprzedać część substancji, co zwiększało społeczną szkodliwość jego czynu. Dodatkowo, uwzględniono uprzednią karalność R. S. jako wskaźnik jego demoralizacji. W przypadku A. M. (1), sąd odwoławczy uznał, że jej dotychczasowa niekaralność została wzięta pod uwagę przez sąd pierwszej instancji, jednakże ilość posiadanych narkotyków stanowi istotną okoliczność obciążającą, a jej proces demoralizacji również wymaga stanowczych działań. Sąd Okręgowy uznał, że kary wymierzone przez Sąd Rejonowy są współmierne i spełniają cele kary określone w art. 53 § 1 i 2 Kodeksu karnego, dlatego utrzymał zaskarżony wyrok w mocy wobec obu oskarżonych. Zasądzono również od oskarżonych koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający