VI Ka 262/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego A. N. od wyroku Sądu Rejonowego w O., który skazał go za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości (1,16 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji błędy w ustaleniach faktycznych, m.in. nieprzeprowadzenie eksperymentu procesowego dotyczącego widoczności i oświetlenia miejsca zdarzenia, a także oparcie się na informacji producenta urządzenia pomiarowego zamiast opinii biegłego. Kwestionowano również ustalenie, że oskarżony kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, sugerując, że pojazdem kierował ktoś inny, a miejsce zdarzenia było słabo oświetlone. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Podkreślono, że obrońca nie wykazał konkretnych uchybień w ocenie materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji, a jedynie przedstawił odmienną interpretację. Sąd odwoławczy odrzucił zarzut naruszenia art. 193 §1 kpk, wskazując, że zebrane dowody (zeznania policjantów, rejestr badań, wydruki z innych badań) potwierdziły prawidłowość badania i datę jego przeprowadzenia, a sugestie oskarżonego były nieuzasadnione. Zarzut naruszenia art. 211 i 410 kpk również uznano za nietrafny, gdyż zeznania policjantów dotyczące miejsca zdarzenia i widoczności zostały uznane za wiarygodne, a wersja oskarżonego, w tym o uciekającym kierowcy, była nielogiczna i niepotwierdzona. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając wymierzoną karę ograniczenia wolności, środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne za adekwatne do popełnionego czynu. Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie standardowej procedury oceny dowodów w sprawach o jazdę pod wpływem alkoholu, w szczególności w kontekście kwestionowania wyników badań alkomatem i zeznań funkcjonariuszy.
Sprawa dotyczy typowego stanu faktycznego i standardowej argumentacji obrony, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd prawidłowo ustalił stan nietrzeźwości oskarżonego i fakt kierowania przez niego pojazdem, opierając się na badaniu alkomatem i zeznaniach policjantów, mimo kwestionowania przez obronę dowodów i okoliczności zdarzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd prawidłowo ustalił stan nietrzeźwości i fakt kierowania pojazdem przez oskarżonego. Zebrane dowody, w tym zeznania policjantów, protokół badania trzeźwości, rejestr badań oraz wydruki z badań innych osób, potwierdziły, że badanie zostało przeprowadzone w dniu zdarzenia i oskarżony był nietrzeźwy. Wersja obrony oparta na sugestiach oskarżonego i kwestionowaniu widoczności była nielogiczna i niepotwierdzona.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że obrona nie wykazała błędów w ocenie materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. Dowody zebrane przez sąd rejonowy, w tym zeznania policjantów, protokół badania, rejestr badań oraz wydruki z innych badań, potwierdziły prawidłowość badania i datę jego przeprowadzenia, a sugestie oskarżonego były nieuzasadnione. Wersja oskarżonego o innym kierowcy i słabej widoczności została uznana za nielogiczną i niepotwierdzoną, a zeznania policjantów za wiarygodne.
Czy sąd był zobowiązany do przeprowadzenia eksperymentu procesowego dotyczącego widoczności i oświetlenia miejsca zdarzenia oraz powołania biegłego w celu oceny prawidłowości wskazań urządzenia pomiarowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie był zobowiązany do przeprowadzenia eksperymentu procesowego ani powołania biegłego w tej sytuacji. Zebrane dowody, w tym zeznania policjantów, które wskazywały na dobrą widoczność i prawidłowe miejsce zdarzenia, oraz dowody potwierdzające datę badania alkomatem, czyniły te czynności zbędnymi.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że zarzut naruszenia art. 211 i 410 kpk w związku z nieprzeprowadzeniem eksperymentu procesowego był nietrafny, ponieważ zeznania policjantów dotyczące widoczności i miejsca zdarzenia zostały uznane za wiarygodne, a wersja oskarżonego była nielogiczna. Podobnie, zarzut naruszenia art. 193 §1 kpk w związku z niepowołaniem biegłego został odrzucony, gdyż inne dowody potwierdziły prawidłowość badania i datę jego przeprowadzenia, a sugestie oskarżonego nie miały podstaw.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. N. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 178a § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 211
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 115 § § 16
Kodeks karny
Określa graniczny stan nietrzeźwości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań policjantów dotyczących kierowania pojazdem przez oskarżonego w stanie nietrzeźwości, miejsca zdarzenia i widoczności. • Potwierdzenie daty i wyniku badania alkomatem przez inne dowody (rejestr badań, wydruki z innych badań), co obala zarzut błędu urządzenia. • Nielogiczność i brak potwierdzenia wersji oskarżonego dotyczącej innego kierowcy i słabej widoczności.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. • Zarzut obrazy przepisów postępowania, w tym art. 211 kpk (nieprzeprowadzenie eksperymentu procesowego) i art. 193 §1 kpk (niepowołanie biegłego). • Kwestionowanie wiarygodności urządzenia pomiarowego i sugerowanie ingerencji policjantów. • Twierdzenie o słabej widoczności i oświetleniu miejsca zdarzenia oraz o kierowaniu pojazdem przez inną osobę.
Godne uwagi sformułowania
obrońca oskarżonego w pisemnej apelacji przedstawił inną ocenę materiału dowodowego niż to uczynił w uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy, odwołał się tylko do potrzeby prymatu wyjaśnień i sugestii oskarżonego, ale nie potrafił wykazać by sąd ten dopuścił się uchybień w ocenie całego materiału dowodowego • Sama wersja przedstawiona przez oskarżonego i to co do różnych okoliczności, jako odosobniona i mało logiczna, nie może stanowić podstaw do przyjęcia, że istnieją uzasadnione podstawy do jej uwzględnienia. • Twierdzenia A. N. o kierowcy, który uciekł z miejsca zdarzenia nie mają logicznych podstaw. • nie można pominąć zeznań policjantów, którzy podali, że jechali za pojazdem kierowanym przez oskarżonego, widzieli jak pojazd się zatrzymał i dokładnie widzieli jak z auta wysiadła tylko jedna osoba od strony kierowcy
Skład orzekający
Elżbieta Kosecka - Sobczak
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej procedury oceny dowodów w sprawach o jazdę pod wpływem alkoholu, w szczególności w kontekście kwestionowania wyników badań alkomatem i zeznań funkcjonariuszy."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy typowego stanu faktycznego i standardowej argumentacji obrony, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowa dla przestępstw drogowych, ale pokazuje, jak sąd analizuje zarzuty obrony dotyczące dowodów i procedury, co może być pouczające dla prawników.
“Czy zeznania policjantów i wynik alkomatu zawsze wystarczą? Sąd Okręgowy rozstrzyga apelację w sprawie jazdy po alkoholu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.