VI Ka 206/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając sprawę z apelacji prokuratora i obrońców, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w części dotyczącej czynu z art. 280 § 1 kk (rozbój) wobec oskarżonych M. G., P. S. i M. S., przekazując sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Uznano, że Sąd I instancji dopuścił się uchybienia procesowego poprzez naruszenie art. 182 § 1 kpk, co mogło mieć wpływ na treść wyroku. Dotyczyło to prawa świadka M. T. do odmowy zeznań, która była narzeczoną jednego z oskarżonych. Sąd Okręgowy podkreślił, że prawo do odmowy zeznań powinno być udzielone w pełnym zakresie, gdy zeznania mogą mieć wpływ na odpowiedzialność osoby najbliższej, zwłaszcza gdy zarzucany czyn stanowi jedno zdarzenie popełnione wspólnie. Sąd Okręgowy poprawił również błędną kwalifikację prawną czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na art. 62 ust. 1 tej ustawy w odniesieniu do oskarżonego M. G. W pozostałej części wyrok utrzymano w mocy. Sąd Okręgowy wskazał, że w ponownym postępowaniu Sąd Rejonowy powinien dokładnie przesłuchać świadka M. T. i prawidłowo pouczyć ją o prawie odmowy zeznań, a także rozważyć zasadność kwalifikacji prawnej czynu w kumulacji z art. 227 kk, wskazując, że działania zarzucane oskarżonym niekoniecznie wchodzą w zakres czynności policjanta.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących prawa świadka do odmowy zeznań w kontekście współoskarżonych oraz prawidłowa kwalifikacja prawna czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i kodeksu karnego.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z prawami świadka i może wymagać analizy w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie przepisów postępowania dotyczących prawa świadka do odmowy zeznań, w sytuacji gdy zeznania mogą obciążać osobę najbliższą będącą współoskarżonym, stanowi podstawę do uchylenia wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie przepisów postępowania dotyczących prawa świadka do odmowy zeznań, zwłaszcza gdy zeznania mogą obciążać osobę najbliższą będącą współoskarżonym w tej samej sprawie, stanowi istotne uchybienie procesowe, które może mieć wpływ na treść wyroku i uzasadnia jego uchylenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd I instancji naruszył art. 182 § 1 kpk, nie udzielając świadkowi M. T. pełnego pouczenia o prawie do odmowy zeznań w odniesieniu do jej konkubenta, oskarżonego M. G. Podkreślono, że w sytuacji, gdy zarzucany czyn stanowi jedno zdarzenie popełnione wspólnie przez kilku oskarżonych, prawo do odmowy zeznań powinno obejmować całość zdarzenia, a nie tylko działania osoby najbliższej, aby uniknąć sytuacji, w której zeznania dotyczące innych oskarżonych pośrednio obciążają osobę najbliższą.
Czy czyn polegający na podawaniu się za funkcjonariusza policji i nakazaniu opuszczenia pojazdu poprzez szarpanie za odzież wypełnia znamię przemocy w rozumieniu art. 280 § 1 kk?
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy zasugerował, że samo nakazanie opuszczenia pojazdu i szarpanie za odzież może nie wypełniać znamienia przemocy w rozumieniu art. 280 § 1 kk, wskazując na potrzebę rozważenia kwalifikacji prawnej czynu w kumulacji z art. 227 kk, gdyż osoba podająca się za funkcjonariusza musi wykonywać czynność związaną z zakresem funkcji funkcjonariusza.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, odnosząc się do apelacji obrońców, wskazał na potrzebę ponownego rozważenia kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonym czynu. Zasugerowano, że działania polegające na nakazaniu opuszczenia pojazdu i szarpaniu za odzież mogą nie być wystarczające do uznania przemocy w rozumieniu art. 280 § 1 kk. Podkreślono, że dla kwalifikacji z art. 227 kk (podawanie się za funkcjonariusza) konieczne jest wykonywanie czynności związanej z funkcją funkcjonariusza, co w tym przypadku mogło nie być spełnione.
Jaka jest prawidłowa kwalifikacja prawna posiadania środków odurzających w postaci ziela konopi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Posiadanie ziela konopi innych niż włókniste powinno być kwalifikowane jako występek z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy poprawił błędną kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu M. G. w pkt II części skazującej wyroku Sądu Rejonowego. Zamiast art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czyn ten powinien być zakwalifikowany jako występek z art. 62 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z opisem czynu zarzucanym oskarżonemu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (21)
Główne
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 62 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.p.k. art. 182 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 227
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 62 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 183 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
u.o.w.k. art. 17 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
u.p.n. art. 70 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 178 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obrońcy oskarżonych podnieśli zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, w szczególności art. 182 § 1 kpk dotyczącego prawa świadka do odmowy zeznań, co Sąd Okręgowy uznał za zasadne.
Odrzucone argumenty
Prokurator domagał się zmiany wyroku poprzez orzeczenie surowszych kar pozbawienia wolności dla wszystkich oskarżonych, uznając kary orzeczone przez Sąd Rejonowy za rażąco łagodne. Obrońcy kwestionowali ustalenia faktyczne i kwalifikację prawną czynu rozboju, domagając się zmiany kwalifikacji na kradzież lub przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonych M. G. , P. S. i M. S. w pkt I części dyspozytywnej i sprawę przekazuje w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania • zwalnia oskarżonego M. G. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa • Rację ma obrońca oskarżonych M. G. i M. S. twierdząc, że Sąd I instancji w swym procedowaniu dopuścił się uchybienia procesowego w postaci obrazy art. 182 § 1 kpk. • nie mogą stanowić dowodu zeznania złożone przez świadka bez należytego pouczenia oraz bez świadomości prawa do odmowy ich złożenia • zasada ta działa jednakże tylko wówczas gdy możliwe jest oddzielenie zeznań tego świadka względem innych oskarżonych tak, by relacje procesowe dotyczące tych oskarżonych nie pogarszały sytuacji osoby najbliższej dla świadka występującego w charakterze współoskarżonego. • nie wolno wymagać żadnych wypowiedzi których treść może mieć bezpośrednie lub pośrednie znaczenie dla odpowiedzialności osoby najbliższej. • Oczywistym jest, że czyn ten należało zakwalifikować jako występek z art. 62 ust. 1 Ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii tak jak przyjęto to w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu M. G.
Skład orzekający
Marek Klebanowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Edyta Gajgał
członek
Andrzej Tekieli
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa świadka do odmowy zeznań w kontekście współoskarżonych oraz prawidłowa kwalifikacja prawna czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i kodeksu karnego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z prawami świadka i może wymagać analizy w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa jest interesująca ze względu na istotne uchybienie procesowe sądu pierwszej instancji dotyczące praw świadka, co doprowadziło do uchylenia wyroku. Pokazuje to znaczenie rzetelności postępowania i ochrony praw jednostki.
“Błąd sądu pierwszej instancji uchyla wyrok w sprawie o rozbój – kluczowe znaczenie ma prawo świadka do odmowy zeznań!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.