V KK 310/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego P.S. od wyroku Sądu Okręgowego w K., który podwyższył karę pozbawienia wolności za spowodowanie wypadku drogowego do 7 lat. Obrońca zarzucał rażące naruszenie prawa, w tym art. 170 § 2 kpk (oddalenie wniosku o eksperyment procesowy), art. 193 § 1 kpk (dotyczący opinii biegłych) oraz art. 410 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk (naruszenie zasad oceny dowodów i rozstrzygania wątpliwości). Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że zgodnie z art. 523 kpk, kwestia prawidłowości ustaleń faktycznych nie może być przedmiotem kontroli kasacyjnej. Sąd Najwyższy szczegółowo odniósł się do poszczególnych zarzutów, wskazując na ich niezasadność. Stwierdzono, że wniosek o eksperyment procesowy nie został złożony w sposób formalny, a zarzuty dotyczące opinii biegłych nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy. Odnosząc się do zasady in dubio pro reo, wskazano, że nie dotyczy ona sytuacji oceny wiarygodności dowodów. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się również naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk) przez Sąd Okręgowy, który jedynie zaaprobował ustalenia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUgruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego w zakresie granic kontroli kasacyjnej, dopuszczalności dowodu z opinii uzupełniającej oraz stosowania zasady in dubio pro reo przy ocenie dowodów.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podnoszonych w kasacji.
Zagadnienia prawne (5)
Czy zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych mogą stanowić podstawę kontroli kasacyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zgodnie z art. 523 kpk, kwestia prawidłowości ustaleń faktycznych nie może być przedmiotem kontroli kasacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja jest środkiem zaskarżenia o charakterze wyjątkowym, skupiającym się na błędach prawnych, a nie na ponownej ocenie materiału dowodowego i ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy niższych instancji.
Czy oddalenie wniosku o przeprowadzenie eksperymentu procesowego stanowi rażące naruszenie prawa, jeśli wniosek nie został złożony formalnie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wniosek o eksperyment procesowy nie został złożony w sposób formalny (np. przed zamknięciem przewodu sądowego), jego nieprzeprowadzenie nie stanowi naruszenia prawa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że obrońca nie złożył formalnego wniosku o przeprowadzenie eksperymentu procesowego, a jedynie podniósł zarzut jego nieprzeprowadzenia w apelacji, co nie jest równoznaczne ze złożeniem wniosku dowodowego.
Czy opinia biegłego sporządzona z przekroczeniem zakresu wyznaczonego postanowieniem sądu może być podstawą do dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w sytuacji gdy zakres badań biegłego wykracza poza postanowienie sądu, a sąd powziął wątpliwość co do zasadności lub przydatności tych czynności, dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego jest uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd pierwszej instancji postąpił prawidłowo, dopuszczając dowód z opinii uzupełniającej innych biegłych, aby zweryfikować i wyjaśnić kwestie wykraczające poza pierwotne postanowienie.
Kiedy naruszona zostaje zasada in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zasada in dubio pro reo naruszona jest, gdy sąd powziął wątpliwości co do ustaleń faktycznych i nie mógł ich usunąć, rozstrzygając je na niekorzyść oskarżonego, lub gdy wątpliwości takie powinien był powziąć. Nie dotyczy to sytuacji oceny wiarygodności sprzecznych dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wątpliwości zgłaszane przez stronę nie są miarodajne dla oceny naruszenia tej zasady. Dotyczy ona sytuacji, gdy z materiału dowodowego wynikają różne, niemożliwe do wyeliminowania wersje, a nie problemu oceny, który z dowodów jest wiarygodny.
Kiedy naruszona zostaje zasada swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk) przez sąd odwoławczy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zarzut naruszenia art. 7 kpk przez sąd odwoławczy jest skuteczny, gdy sąd ten poczynił własne, odmienne ustalenia faktyczne od sądu pierwszej instancji lub nowe ustalenia, naruszając zasadę swobodnej oceny dowodów. Samo zaakceptowanie oceny dowodów sądu pierwszej instancji nie stanowi naruszenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy w tej sprawie jedynie zaaprobował ocenę dowodów i ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, nie czyniąc własnych, odmiennych ustaleń. Kwestionowanie wyniku oceny dowodów przez autora kasacji nie jest skuteczne procesowo.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | skazany |
| H. S. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 177 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 178 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 523
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 42 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 63 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 170 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwestia ustaleń faktycznych nie podlega kontroli kasacyjnej. • Brak formalnego wniosku o eksperyment procesowy. • Dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej było uzasadnione. • Nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo przy ocenie wiarygodności dowodów. • Sąd odwoławczy nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów, aprobując ustalenia sądu pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 170 § 2 kpk poprzez oddalenie wniosku o eksperyment procesowy. • Naruszenie art. 193 § 1 kpk w zakresie opinii biegłych. • Naruszenie art. 410 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk poprzez błędną ocenę dowodów i naruszenie zasady in dubio pro reo.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym • kwestia prawidłowości ustaleń faktycznych, zgodnie z art. 523 kpk, nie może stanowić przedmiotu kontroli kasacyjnej • nie sposób bowiem uznać faktu podniesienia przez obrońcę P. S., w wywiedzionej przezeń apelacji, zarzutu nieprzeprowadzenia przedmiotowego eksperymentu procesowego, w szczególności jeśli zważyć, iż środek ów formułowany był przez podmiot fachowy • nie należą natomiast do nich wątpliwości związane z problemem oceny dowodów, a więc który z wzajemnie sprzecznych dowodów zasługuje na wiarę, a który tego waloru nie ma • Sąd odwoławczy nie poczynił odmiennych ustaleń faktycznych, a jedynie zaaprobował ocenę dowodów, a w konsekwencji ustalenia faktyczne, poczynione przez sąd a quo.
Skład orzekający
Eugeniusz Wildowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego w zakresie granic kontroli kasacyjnej, dopuszczalności dowodu z opinii uzupełniającej oraz stosowania zasady in dubio pro reo przy ocenie dowodów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podnoszonych w kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady postępowania kasacyjnego, w szczególności dotyczące granic kontroli Sądu Najwyższego nad ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy: Kasacja to nie druga instancja – dlaczego nie podważysz ustaleń faktycznych?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.