V KK 256/26Kasacja niedopuszczalną z mocy ustawy 2

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Waldemara Płóciennika rozpoznał na posiedzeniu w dniu 22 lipca 2026 r. kasację wniesioną przez obrońcę skazanego R.M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 7 października 2025 r. (sygn. akt II AKa 184/24), który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 21 grudnia 2023 r. (sygn. akt II K 55/21). Wyrok Sądu Okręgowego skazał R.M. za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i in., wymierzając mu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby, a także zasądzając od niego i współoskarżonych solidarnie kwotę 214.241,78 zł tytułem naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego K.B. Kasacja obrońcy R.M. pierwotnie dotyczyła błędów w ustaleniach faktycznych i obrazy prawa materialnego, jednakże w dalszej kolejności została ograniczona do części dotyczącej obowiązku solidarnego naprawienia szkody, zarzucając rażące naruszenie art. 46 § 1 k.k. poprzez orzeczenie solidarnego obowiązku, co miało pozostawać w sprzeczności z zasadą indywidualizacji kary. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 523 § 2 k.p.k., stwierdził, że kasacja na korzyść skazanego może być wniesiona jedynie w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że podnoszone są bezwzględne przyczyny uchylenia orzeczenia (art. 439 k.p.k.). Ponieważ skazany otrzymał karę z warunkowym zawieszeniem, a kasacja nie podnosiła zarzutów z art. 439 k.p.k., Sąd Najwyższy uznał kasację za niedopuszczalną z mocy ustawy i na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., art. 523 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. pozostawił ją bez rozpoznania, obciążając skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający