Orzeczenie · 2011-11-16

V CZ 86/11Odrzucenie zażalenia na wpis do księgi wieczystej

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2011-11-16
SNCywilneprawo rzeczoweNiskanajwyższy
księgi wieczystewłasnośćSkarb Państwaprzepadek mieniapostępowanie zażaleniowerewizjakpcprawo o księgach wieczystych

Sprawa dotyczyła wpisu Skarbu Państwa jako właściciela udziału w nieruchomości, który nastąpił w wyniku orzeczenia kary majątkowej przepadku mienia wobec poprzedniego właściciela T. M. Uczestniczka postępowania A. R., współwłaścicielka nieruchomości, złożyła rewizję od tego wpisu, kwestionując jego prawidłowość i twierdząc, że narusza jej prawa. Sąd Okręgowy odrzucił rewizję jako niedopuszczalną, powołując się na art. 375 w związku z art. 372 k.p.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 1996 r. Sąd Okręgowy uznał, że wpis był prawidłowy i nie było obowiązku powiadamiania współwłaścicieli, zgodnie z ówczesnym art. 53 ust. 1 Prawa o księgach wieczystych. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie A. R. na postanowienie Sądu Okręgowego, odrzucił je. Głównym powodem odrzucenia była przeszkoda procesowa: przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia Sądu Okręgowego nie przewidywały możliwości złożenia zażalenia do Sądu Najwyższego na orzeczenie sądu drugiej instancji. W związku z tym Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie art. 372 w związku z art. 375 i 397 § 2 k.p.c. (w brzmieniu sprzed 1 lipca 1996 r.) i zasądził koszty postępowania zażaleniowego od uczestniczki na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Niedopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego na orzeczenia sądu drugiej instancji w sprawach cywilnych według przepisów sprzed nowelizacji k.p.c. z 1996 r.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy przepisów k.p.c. w brzmieniu sprzed 1 lipca 1996 r. Sprawa ma charakter czysto proceduralny.

Zagadnienia prawne (2)

Czy dopuszczalne jest złożenie zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające rewizję?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu sprzed 1 lipca 1996 r. nie przewidywały takiej możliwości.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie z uwagi na brak podstawy prawnej do jego rozpoznania w postępowaniu zażaleniowym do Sądu Najwyższego na orzeczenie sądu drugiej instancji.

Czy wpis prawa własności Skarbu Państwa w miejsce poprzedniego właściciela na podstawie orzeczenia o przepadku mienia jest prawidłowy i czy wymaga powiadomienia współwłaścicieli?

Odpowiedź sądu

Tak, wpis był prawidłowy i nie naruszał praw A. R. ani jej poprzedników prawnych. Nie istniał obowiązek powiadomienia współwłaścicieli, gdyż wpis dotyczył praw osoby skazanej.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy oparł się na art. 53 ust. 1 dekretu z dnia 11 października 1946 r. – Prawo o księgach wieczystych, który jednoznacznie stanowił o podstawie wpisu w przypadku przepadku mienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (w sensie utrzymania w mocy postanowienia sądu niższej instancji)

Strony

NazwaTypRola
Skarb Państwa - Prezydium Miejskiej Rady Narodowej - Wydział Finansowy w C.organ_państwowywnioskodawca
A. R.osoba_fizycznauczestniczka postępowania
T. M.osoba_fizycznapoprzedni właściciel

Przepisy (6)

Główne

Dz.U. Nr 57, poz. 320 art. 53 § ust. 1

Dekret z dnia 11 października 1946 r. – Prawo o księgach wieczystych

Przepis ten stanowił podstawę wpisu Skarbu Państwa w miejsce poprzedniego właściciela na skutek orzeczenia o przepadku mienia, bez obowiązku powiadamiania współwłaścicieli.

Pomocnicze

k.p.c. art. 375

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 372

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak podstawy prawnej do złożenia zażalenia do Sądu Najwyższego na orzeczenie sądu drugiej instancji w świetle przepisów k.p.c. obowiązujących przed 1 lipca 1996 r.

Odrzucone argumenty

Argumenty A. R. dotyczące nieprawidłowości wpisu i naruszenia jej praw (nie były merytorycznie badane z powodu odrzucenia zażalenia).

Godne uwagi sformułowania

istnieją przeszkody procesowe do merytorycznego rozpoznania zażalenia • Ówczesne przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidywały mianowicie możliwości złożenia zażalenia do Sądu Najwyższego na orzeczenie sądu drugiej instancji.

Skład orzekający

Lech Walentynowicz

przewodniczący-sprawozdawca

Krzysztof Strzelczyk

członek

Roman Dziczek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego na orzeczenia sądu drugiej instancji w sprawach cywilnych według przepisów sprzed nowelizacji k.p.c. z 1996 r."

Ograniczenia: Dotyczy przepisów k.p.c. w brzmieniu sprzed 1 lipca 1996 r. Sprawa ma charakter czysto proceduralny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 2/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy przepisów, które już nie obowiązują w tym kształcie, co ogranicza jej praktyczne znaczenie i zainteresowanie.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst