V CZ 13/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda na wyrok Sądu Okręgowego w K., który uchylił wyrok Sądu Rejonowego w T. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Okręgowy wskazał na nierozpoznanie przez Sąd Rejonowy istoty sprawy, brak przeprowadzenia wnioskowanych dowodów oraz nieodniesienie się do zarzutu potrącenia i przedawnienia. Sąd Najwyższy uznał jednak, że Sąd Okręgowy błędnie zastosował przepis. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, nierozpoznanie istoty sprawy zachodzi, gdy sąd nie zbadał materialnej podstawy żądania lub zarzutów strony. W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, ocenił zarzut potrącenia i rozpoznał zgłoszone roszczenie. Sąd Najwyższy podkreślił, że w modelu apelacji pełnej sąd drugiej instancji może uzupełnić ustalenia faktyczne i dokonać własnej kwalifikacji prawnej, a potrzeba uzupełnienia postępowania dowodowego nie stanowi podstawy do uchylenia wyroku, chyba że wymaga ono przeprowadzenia w całości. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 386 § 4 k.p.c. dotycząca nierozpoznania istoty sprawy i zakresu kognicji sądu drugiej instancji w apelacji pełnej.
Dotyczy specyficznej sytuacji uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c. uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nierozpoznania istoty sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd drugiej instancji nieprawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy, a sąd drugiej instancji mógł uzupełnić ewentualne braki, zamiast uchylać wyrok i przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania.
Kiedy można mówić o nierozpoznaniu istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
O nierozpoznaniu istoty sprawy można mówić, gdy sąd nie odniósł się do przedmiotu sprawy, zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania lub merytorycznych zarzutów strony, uznając bezzasadnie, że nie jest to konieczne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwalony pogląd judykatury, że nierozpoznanie istoty sprawy to brak zbadania materialnej podstawy żądania lub zarzutów strony, a nie niedokładności postępowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.W. | osoba_fizyczna | powód |
| „G” GmbH w W. (Niemcy) | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania w razie stwierdzenia nieważności postępowania, nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Sąd Najwyższy interpretuje ten przepis jako niepozwalający na uchylenie wyroku, jeśli sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy, a sąd drugiej instancji może uzupełnić postępowanie.
k.p.c. art. 398 § 15
Kodeks postępowania cywilnego
§ 1 w zw. z art. 394 § 3 k.p.c. - podstawa orzeczenia Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
§ 1 w zw. z art. 394 § 3 k.p.c. - podstawa orzeczenia Sądu Najwyższego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 386 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy. • Sąd drugiej instancji mógł uzupełnić postępowanie dowodowe, zamiast uchylać wyrok. • Apelacja pełna pozwala sądowi drugiej instancji na dokonanie własnych ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnej.
Odrzucone argumenty
Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. • Wydanie wyroku wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.
Godne uwagi sformułowania
o nierozpoznaniu istoty sprawy można mówić wówczas, gdy sąd nie odniósł się do tego, co było przedmiotem sprawy, gdy zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania, albo merytorych zarzutów strony • W przyjętym w polskim modelu apelacji (apelacja pełna), postępowanie apelacyjne stanowi kontynuację postępowania przed sądem pierwszej instancji, a jego przedmiotem jest także rozpoznanie zgłoszonego w pozwie żądania, nie zaś wyłącznie kontrola zaskarżonego orzeczenia.
Skład orzekający
Jan Górowski
przewodniczący-sprawozdawca
Władysław Pawlak
członek
Roman Trzaskowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 386 § 4 k.p.c. dotycząca nierozpoznania istoty sprawy i zakresu kognicji sądu drugiej instancji w apelacji pełnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne zagadnienie proceduralne dotyczące zakresu kognicji sądu drugiej instancji i kryteriów uchylenia wyroku, co jest kluczowe dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy sąd drugiej instancji może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.